Unikanie podwójnego opodatkowania

Umowa pomiędzy Polską Rzecząpospolitą Ludową i Muzułmańską Republiką Pakistanu

Rozdział V
Postanowienia specjalne.

Artykuł 23
Zapobieżenie dyskryminacji.

1. Obywatel Umawiającego się Państwa, który ma miejsce zamieszkania w drugim Umawiającym się Państwie, nie może być poddany w drugim Umawiającym się Państwie jakiemukolwiek opodatkowaniu lub związanym z nim obowiązkom, które są inne lub bardziej uciążliwe niż opodatkowanie i związane z nim obowiązki, którym obywatele drugiego Umawiającego się Państwa w tych samych okolicznościach mogą być poddani.

2. Zakład, który osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w jednym z Umawiających się Państw ma w drugim Umawiającym się Państwie, nie może podlegać w tym drugim Umawiającym się Państwie bardziej uciążliwemu opodatkowaniu niż zakład osoby mając miejsce zamieszkania lub siedzibę w trzecim Państwie, prowadzącej taką samą działalność. Jednakże ten ustęp nie zobowiązuje Umawiającego się Państwa do przyznania zakładom osób mających miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie przywilejów podatkowych przyznanych specjalnymi porozumieniami zakładom trzeciego Państwa.

3. Spółka jednego z Umawiających się Państw, której kapitał w całości lub częściowo stanowi własność lub jest kontrolowany bezpośrednio lub pośrednio przez jedną lub więcej osób mających miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium drugiego Umawiającego się Państwa, nie będzie poddana w pierwszym z Umawiających się Państw jakiemukolwiek opodatkowaniu lub związanym z nim obowiązkom, które są inne lub bardziej uciążliwe niż opodatkowanie i związane z nim obowiązki, którym jest lub może być poddana spółka pierwszego Umawiającego się Państwa wykonująca tę samą działalność,której kapitał w całości lub częściowo stanowi własność lub jest kontrolowany bezpośrednio lub pośrednio przez jedną lub więcej osób mających miejsce zamieszkania lub siedzibę w trzecim Państwie. Jednakże ustęp ten nie będzie wymagał, by Umawiające się Państwo przyznawało osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie przywilejów podatkowych gwarantowanych specjalnymi umowami spółkom, które w całości lub częściowo stanowią własność osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w trzecim Państwie.

4. Postanowienia ustępów 1 do 3 niniejszego artykułu nie mogą być interpretowane tak, jak gdyby zobowiązywały jedno Umawiające się Państwo do przyznania osobom mającym miejsce zamieszkania na terytorium drugiego Umawiającego się Państwa jakichkolwiek przywilejów osobistych, ulg lub zniżek dla celów podatkowych związanych ze stanem cywilnym lub obowiązkami rodzinnymi, które to przywileje, ulgi lub zniżki są przyznawane osobom mającym miejsce zamieszkania na jego terytorium, lub jak gdyby wywierały wpływ na postanowienia prawa pakistańskiego dotyczące obniżenia podatku płatniczego przez spółki spełniające warunki dotyczące zmniejszania i wypłaty dywidend.

Artykuł 24
Procedura wzajemnego uzgadniania.

1. Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium jednego Umawiającego się Państwa uważa, że zarządzenia jednego lub obu Umawiających się Państw wprowadzają lub wprowadzą dla niej opodatkowanie niezgodne z niniejszą Umową, wówczas może ona przedłożyć swoją sprawę właściwej władzy tego Umawiającego się Państwa, na terytorium którego ma miejsce zamieszkania lub swoją siedzibę lub którego jest obywatelem.

2. Jeżeli właściwa władza jednego Umawiającego się Państwa uzna zarzut za uzasadniony, ale nie może sama spowodować zadowalającego rozwiązania, wówczas poczyni ona starania, aby przypadek ten uregulować w drodze porozumienia z właściwymi władzami drugiego Umawiającego się Państwa tak, ażeby zapobiec opodatkowaniu niezgodnemu z niniejszą umową.

3. Właściwe władze Umawiających się Państw będą starały się rozwiązać w drodze wzajemnych porozumień trudności i wątpliwości, które powstaną przy wykładni lub stosowaniu niniejszej Umowy. Mogą one również uzgadniać sposób zapobiegania podwójnemu opodatkowaniu w przypadkach nie przewidzianych w niniejszej Umowie.

4. Właściwe władze Umawiających się Państw mogą w celu stosowania niniejszej Umowy komunikować się ze sobą bezpośrednio w celu osiągnięcia porozumienia w rozumieniu poprzednich ustępów. Kiedy dla osiągnięcia porozumienia wydaje się wskazana ustna wymiana opinii, to taka wymiana może mieć miejsce poprzez przedstawicieli właściwych władz Umawiających się Państw.

Artykuł 25
Wymiana informacji.

1. Właściwe władze Umawiających się Państw będą wymieniać takie informacje (będące informacjami dostępnymi zgodnie z systemem prawa podatkowego Umawiającego się Państwa), które są niezbędne do realizacji niniejszej Umowy lub do zapobiegania nadużyciom w dziedzinie podatków, które są przedmiotem niniejszej Umowy. Wszystkie w ten sposób wymienione informacje będą stanowiły tajemnicę i nie będą udostępniane innym osobom niż te, które zajmują się wymiarem lub poborem podatków będących przedmiotem niniejszej Umowy. Nie będą wymieniane informacje, które ujawniałyby tajemnicę handlową, gospodarczą, przemysłową lub zawodową lub zasady handlowe.

2. Postanowienia ustępu 1 nie mogą być w żadnym przypadku interpretowane tak, jak gdyby zobowiązywały jedno z Umawiających się Państw do stosowania środków administracyjnych, które są niezgodne z ustawodawstwem i praktyką drugiego Umawiającego się Państwa lub które mogłyby zagrozić jego suwerenności, bezpieczeństwu lub porządkowi społecznemu albo dostarczać szczegóły, które nie są udostępniane na podstawie ustawodawstwa drugiego Państwa.

Artykuł 26
Urzędnicy dyplomatyczni i konsularni.

Przepisy niniejszej umowy nie naruszają przywilejów przysługujących urzędnikom korzystającym z przywilejów i immunitetów dyplomatycznych na podstawie ogólnych zasad prawa międzynarodowego lub postanowień umów specjalnych.

Previous ArticleNext Article

Dodaj komentarz