Unikanie podwójnego opodatkowania

Umowa między Rzecząpospolitą Polską a Nową Zelandią

PROTOKÓŁ

Przy podpisaniu Umowy między Nową Zelandią a Rzecząpospolitą Polską w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, niżej podpisani uzgodnili, że następujące postanowienia będą stanowiły integralną część Umowy:

1) W odniesieniu do artykułu 7 ustęp 8:

Rozumie się, że w stosunku do podatków nałożonych przez jedno Umawiające się Państwo na dochód lub zyski osiągnięte przez przedsiębiorstwo z tytułu ubezpieczeń, drugie Umawiające się Państwo przyzna zwolnienie od podwójnego opodatkowania zgodnie z artykułem 21 Umowy.

2) W odniesieniu do artykułu 20:

Uzgodniono, że jeżeli powstaną jakieś części dochodu wchodzące w zakres tego artykułu, właściwe organy Umawiających się Państw przeprowadzą między sobą negocjacje w celu osiągnięcia zadowalającego rozwiązania, w jaki sposób takie dochody powinny być opodatkowane.

Na dowód czego, niżej podpisani, należycie do tego upoważnieni, podpisali niniejszy Protokół.

Sporządzono w Warszawie dnia 21 kwietnia roku 2005 w dwóch egzemplarzach, w językach polskim i angielskim, przy czym obydwa teksty są jednakowo autentyczne.

DPT -II- 2262-77-2003/pd

Ministerstwo Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej przesyła wyrazy szacunku Ambasadzie Nowej Zelandii w Warszawie i ma zaszczyt odnieść się do Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Nową Zelandią w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisanej w Warszawie dnia 21 kwietnia 2005 r. (zwanej dalej “Umową”).

Obie Strony zgadzają się, iż w artykule 6 ustęp 2 w polskiej wersji językowej Umowy znajdują się błędy. Konwencja wiedeńska o prawie traktatów, sporządzona w Wiedniu dnia 23 maja 1969 roku, w artykule 79 ustęp 1 litera b) przewiduje, że gdy po ustaleniu autentycznego tekstu traktatu, państwa, które go podpisały, zgodnie stwierdzą, że zawiera on błąd, to błąd ten będzie poprawiony przez wymianę dokumentu formułującego poprawkę, której dokonanie zostało uzgodnione.

Obie Strony zgadzają się, że artykuł 6 ustęp 2 polskiej wersji językowej Umowy powinien zostać poprawiony i mieć następujące brzmienie:

“2. Określenie “majątek nieruchomy” ma takie znaczenie, jakie nadaje mu prawo Umawiającego się Państwa, w którym dany majątek jest położony. Określenie to w każdym przypadku obejmuje wszelkie zasoby naturalne, mienie przynależne do majątku nieruchomego, żywy i martwy inwentarz gospodarstw rolnych i leśnych, prawa do których mają zastosowanie przepisy prawa powszechnego dotyczące majątku nieruchomego, prawo użytkowania majątku nieruchomego, prawa do poszukiwania lub prawa do eksploatacji zasobów naturalnych i wyrębu drzewostanu, jak również prawa do zmiennych lub stałych świadczeń z tytułu eksploatacji lub prawa do poszukiwania lub prawa do eksploatacji zasobów naturalnych i wyrębu drzewostanu; statki morskie, statki żeglugi śródlądowej oraz statki powietrzne nie są uważane za majątek nieruchomy.”

Ministerstwo Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej ma zaszczyt zaproponować, aby niniejsza nota wraz z odpowiedzią Nowej Zelandii stanowiły uzgodnioną poprawkę Umowy, zgodnie z artykułem 79 ustęp 1 litera b) Konwencji wiedeńskiej o prawie traktatów (która nabierze mocy obowiązującej w dniu noty będącej odpowiedzią na niniejszą notę).

Ministerstwo Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej korzysta z okazji aby ponowić Ambasadzie Nowej Zelandii w Warszawie wyrazy wysokiego poważania.

Warszawa, dnia 12 grudnia 2006 roku.

Ambasada
Nowej Zelandii
Warszawa

Nieoficjalne tłumaczenie
NOTA NUMER: 2006/49

Ambasada Nowej Zelandii przesyła wyrazy szacunku Ministerstwu Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej i ma zaszczyt odnieść się do Noty Ministerstwa o numerze DPT-II-2262-77-2003/pd/305 z dnia 12 grudnia 2006 i do Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Nową Zelandią w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisanej w Warszawie dnia 21 kwietnia 2005 r. (zwanej dalej “Umową”).

Nowa Zelandia ma zaszczyt potwierdzić, że artykuł 6(2) polskiej wersji językowej Umowy powinien zostać poprawiony aby otrzymać następujące brzmienie:

“Określenie “majątek nieruchomy” ma takie znaczenie, jakie nadaje mu prawo Umawiającego się Państwa, w którym dany majątek jest położony. Określenie to w każdym przypadku obejmuje wszelkie zasoby naturalne, mienie przynależne do majątku nieruchomego, żywy i martwy inwentarz gospodarstw rolnych i leśnych, prawa do których mają zastosowanie przepisy prawa powszechnego dotyczące majątku nieruchomego, prawo użytkowania majątku nieruchomego, prawa do poszukiwania lub prawa do eksploatacji zasobów naturalnych i wyrębu drzewostanu, jak również prawa do zmiennych lub stałych świadczeń z tytułu eksploatacji lub prawa do poszukiwania lub prawa do eksploatacji zasobów naturalnych i wyrębu drzewostanu; statki morskie, statki żeglugi śródlądowej oraz statki powietrzne nie są uważane za majątek nieruchomy.”

Nowa Zelandia ma ponadto zaszczyt potwierdzić, że nota Ministerstwa Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej i niniejsza odpowiedź stanowią uzgodnioną poprawkę Umowy, która zacznie obowiązywać w dniu tej odpowiedzi, zgodnie z artykułem 79(1)(b) Konwencji wiedeńskiej o prawie traktatów.

Ambasada Nowej Zelandii korzysta z okazji aby ponowić Ministerstwu Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej wyrazy wysokiego poważania.

Ambasada Nowej Zelandii

Warszawa

15 grudnia 2006

zał.

Po zaznajomieniu się z powyższą Umową, w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej oświadczam, że:

–  została ona uznana za słuszną zarówno w całości, jak i każde z postanowień w niej zawartych,

–  jest przyjęta, ratyfikowana i potwierdzona,

–  będzie niezmiennie zachowywana.

Na dowód czego wydany został akt niniejszy, opatrzony pieczęcią Rzeczypospolitej Polskiej.

Dano w Warszawie dnia 28 lipca 2006 r.

 

Previous ArticleNext Article

Dodaj komentarz