Unikanie podwójnego opodatkowania

Umowa między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki (USA)

Artykuł 21
Zapobieżenie dyskryminacji.

1. Obywatel Umawiającego się Państwa, który ma miejsce zamieszkania w drugim Umawiającym się Państwie, nie może być poddany w drugim Umawiającym się Państwie jakiemukolwiek opodatkowaniu lub związanym z nim obowiązkom, które są inne lub bardziej uciążliwe niż opodatkowanie i związane z nim obowiązki, którym obywatele drugiego Umawiającego się Państwa w tych samych okolicznościach mogą być poddani.

2. Zakład, który osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w jednym z Umawiających się Państw ma w drugim Umawiającym się Państwie, nie może podlegać w tym drugim Umawiającym się Państwie bardziej uciążliwemu opodatkowaniu niż zakład osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w trzecim Państwie, prowadzącej taką samą działalność. Jednakże ten paragraf nie zobowiązuje Umawiającego się Państwa do przyznania zakładom osób mających miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie przywilejów podatkowych, przyznanych specjalnymi porozumieniami zakładom trzeciego Państwa.

3. Spółka jednego z Umawiających się Państw, której kapitał w całości lub częściowo stanowi własność lub jest kontrolowany bezpośrednio lub pośrednio przez jedną lub więcej osób mających miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium drugiego Umawiającego się Państwa, nie będzie poddana w pierwszym z umawiających się Państw jakiemukolwiek opodatkowaniu lub związanym z nim obowiązkom, które są inne lub bardziej uciążliwe niż opodatkowanie i związane z nim obowiązki, którym spółka pierwszego Umawiającego się Państwa, wykonująca tę samą działalność, kapitał której w całości lub częściowo stanowi własność lub jest kontrolowany bezpośrednio lub pośrednio przez jedną lub więcej osób mających miejsce zamieszkania lub siedzibę w trzecim Państwie, jest lub może być poddana. Jednakże ustęp ten nie będzie wymagał, aby Umawiające się Państwo przyznawało osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie przywileje podatkowe, gwarantowane specjalnymi umowami spółkom, które w całości lub częściowo stanowią własność osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w trzecim Państwie.

4. Użyte w niniejszym artykule określenie „opodatkowanie” oznacza podatki każdego rodzaju, z wyjątkiem opłaty skarbowej pobieranej przy zameldowaniu. Składka na cele emerytalne płacona przez obywateli polskich będzie traktowana jako podatek.

Artykuł 22
Procedura wzajemnego uzgadniania.

1. Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium jednego Umawiającego się Państwa uważa, że zarządzenia jednego lub obu Umawiających się Państw wprowadziły lub wprowadzają dla niej opodatkowanie, które nie odpowiada niniejszej Umowie, wówczas może ona przedłożyć swoją sprawę właściwej władzy tego Umawiającego się Państwa, na terytorium którego ma miejsce zamieszkania lub swoją siedzibę lub którego jest obywatelem.

2. Jeżeli właściwa władza jednego Umawiającego się Państwa uzna zarzut za uzasadniony, ale nie może sama spowodować zadowalającego rozwiązania, wówczas poczyni ona starania, ażeby przypadek ten uregulować w drodze porozumienia z właściwymi władzami drugiego Umawiającego się Państwa tak, ażeby zapobiec opodatkowaniu niezgodnemu z niniejszą Umową.

3. Właściwe władze Umawiających się Państw będą w drodze wzajemnych porozumień usuwać trudności albo wątpliwości, które powstaną przy wykładni lub stosowaniu niniejszej Umowy. Mogą one również uzgadniać sposób zapobiegania podwójnemu opodatkowaniu w przypadkach w niniejszej Umowie nie przewidzianych.

4. Właściwe władze Umawiających się Państw mogą w celu stosowania niniejszej Umowy komunikować się ze sobą bezpośrednio w celu osiągnięcia porozumienia, o którym mowa w poprzednich ustępach.

5. W przypadku gdy właściwe władze osiągną takie porozumienie, podatki od takiego dochodu zostaną wymierzone zgodnie z porozumieniem. Bez względu na przepisy proceduralne (włącznie z przepisami o przedawnieniu), stosowane zgodnie z prawem każdego Umawiającego się Państwa, dopuszczalne będą odpowiednio: zwrot lub zaliczenie podatków przez Umawiające się Państwa, stosownie do tego porozumienia.

Artykuł 23
Wymiana informacji.

1. Właściwe władze będą dokonywały wymiany takich informacji, które są niezbędne dla realizacji postanowień niniejszej Umowy lub dla zapobiegania nadużyciom albo dla kierowania wykonywaniem podstawowych przepisów dotyczących podatków, do których ma zastosowanie niniejsza Umowa, pod warunkiem, że charakter informacji dopuszcza ich udzielanie zgodnie z prawem i praktyką administracyjną każdego Umawiającego się Państwa w odniesieniu do jego własnych podatków.

2. Każda informacja wymieniona tą drogą będzie traktowana jako poufna, z tym wyjątkiem, że taka informacja:
1) może być udostępniona każdej osobie, której dotyczy, lub
2) może stanowić część dokumentów urzędowych w zakresie wymiaru, poboru, ścigania lub postępowania sądowego w odniesieniu do podatków, do których ma zastosowanie niniejsza Umowa.

3. Nie będzie się wymieniać żadnej informacji, która byłaby sprzeczna z porządkiem publicznym.

4. Na wyraźnie określoną prośbę właściwych władz Umawiającego się Państwa właściwe władze drugiego Umawiającego się Państwa będą dostarczały informacji określonych w niniejszym artykule, sporządzonych w formie zeznań świadków złożonych pod przysięgą i kopii nie publikowanych oryginalnych dokumentów (włączając księgi, dokumenty, oświadczenia, raporty, rachunki lub pisma) w takim samym zakresie, w jakim takie zeznanie lub dokumenty mogą być uzyskane zgodnie z prawem i praktyką administracyjną każdego Umawiającego się Państwa w odniesieniu do jego własnych podatków.

5. Wymiana informacji będzie dokonywana na podstawie zwykłej procedury lub na prośbę dotyczącą konkretnych przypadków. Właściwe władze Umawiających się Państw mogą uzgodnić wykaz informacji, które będą dostarczane na podstawie zwykłej procedury.

Artykuł 24
Pracownicy służby dyplomatyczno-konsularnej.

Przepisy niniejszej Umowy nie naruszają przywilejów podatkowych przysługujących obywatelom drugiego Państwa korzystającym z przywilejów i immunitetów dyplomatycznych lub konsularnych na podstawie ogólnych zasad prawa międzynarodowego lub umów specjalnych.

Artykuł 25
Wejście w życie.

Umowa niniejsza podlega ratyfikacji i wejdzie w życie po upływie 30 dni od dnia wymiany dokumentów ratyfikacyjnych, która nastąpi w Warszawie. Jej postanowienia będą miały zastosowanie w stosunku do dochodu osiągniętego w roku kalendarzowym lub podatkowym rozpoczynającym się (lub w przypadku podatków płatnych u źródła, płatności dokonanych) w dniu 1 stycznia 1974 r. lub po tym dniu.

Artykuł 26
Wypowiedzenie umowy.

1. Niniejsza Umowa zawarta jest na czas nieokreślony. Może być ona wypowiedziana w drodze notyfikacji po upływie 5 lat od dnia wejścia w życie z zachowaniem 6-miesięcznego okresu wypowiedzenia.

2. W przypadku wypowiedzenia Umowa przestanie obowiązywać w odniesieniu do dochodu uzyskanego w roku kalendarzowym lub podatkowym, rozpoczynającym się (lub w przypadku podatków płatnych u źródła, płatności dokonanych) w dniu 1 stycznia lub po tym dniu, następnym po upływie 6-miesięcznego okresu.

Sporządzono w Waszyngtonie dnia 8 października 1974 roku w dwóch egzemplarzach, każdy w językach polskim i angielskim, przy czym obydwa teksty posiadają jednakową moc.

Po zaznajomieniu się z powyższą Umową Rada Państwa uznała ją i uznaję za słuszną zarówno w całości, jak i każde z postanowień w niej zawartych; oświadcza, że jest ona przyjęta, ratyfikowana i potwierdzona, oraz przyrzeka, że będzie niezmiennie zachowywana.

Na dowód czego wydany został Akt niniejszy, opatrzony pieczęcią Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej.

Dano w Warszawie dnia 10 czerwca 1976 roku.

Previous ArticleNext Article

Dodaj komentarz