Unikanie podwójnego opodatkowania

Umowa między Polską Rzecząpospolitą Ludową i Socjalistyczną Republiką Jugosławii (obowiązująca z Bośnią i Hercegowiną)

Artykuł 21

1. Części dochodu osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, bez względu na to, gdzie powstają, a które nie są objęte postanowieniami poprzednich artykułów niniejszej umowy, będą opodatkowane tylko w tym Państwie.

2. Postanowienia ustępu 1 niniejszego artykułu nie będą stosowane w odniesieniu do dochodu, innego niż dochód z nieruchomości, o których jest mowa w artykule 6 ustęp 2, jeżeli odbiorca takiego dochodu, będący osobą mającą miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie, prowadzi działalność gospodarczą w drugim Umawiającym się Państwie za pośrednictwem zakładu tam położonego, bądź wykonuje on w tym drugim Państwie wolny zawód w oparciu o tam położoną stałą placówkę, a prawo bądź majątek, z tytułu którego wypłacany jest dochód, jest rzeczywiście powiązany z działalnością w oparciu o taki zakład lub stałą placówkę. W takim przypadku stosuje się odpowiednio postanowienia artykułu 7 lub artykułu 14.

Artykuł 22

1. Majątek nieruchomy, o którym jest mowa w artykule 6, będący własnością osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, położony w drugim Umawiającym się Państwie, może być opodatkowany w tym drugim Państwie.

2. Majątek ruchomy, który jest częścią majątku zakładu, jaki przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa posiada w drugim Umawiającym się Państwie, lub majątek ruchomy należący do stałej placówki, którą osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie dysponuje w drugim Umawiającym się Państwie dla celów wykonywania wolnego zawodu, może być opodatkowany w tym drugim Państwie.

3. Majątek, który stanowią statki i samoloty eksploatowane w komunikacji międzynarodowej oraz statki w żegludze śródlądowej, jak również majątek ruchomy służący do eksploatacji takich statków i samolotów będzie podlegać opodatkowaniu w tym Umawiającym się Państwie, w którym znajduje się miejsce faktycznego zarządu przedsiębiorstwa.

4. Wszelkie inne części majątku osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie mogą podlegać opodatkowaniu tylko w tym Państwie.

Artykuł 23

1. Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie osiąga dochód lub posiada majątek, który zgodnie z postanowieniami niniejszej umowy może być opodatkowany w drugim Umawiającym się Państwie, wtedy pierwsze wymienione Państwo zwolni – z uwzględnieniem postanowień ustępu 2 i ustępu 3 – taki dochód lub majątek od opodatkowania.

2. Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie osiąga dochód, który zgodnie z postanowieniami artykułów 10, 11 i 12, może być opodatkowany w drugim Umawiającym się Państwie, wtedy pierwsze wymienione Państwo zezwala na potrącenie od podatku dochodowego tej osoby kwoty równej podatkowi dochodowemu zapłaconemu w tym drugim Państwie. Jednakże takie potrącenie nie może przekroczyć tej części podatku, jaka została obliczona przed dokonaniem potrącenia i która odpowiednio przypada na dochód, który może być opodatkowany w tym drugim Umawiającym się Państwie.

3. Jeżeli zgodnie z jakimikolwiek postanowieniami niniejszej umowy uzyskany dochód lub posiadany majątek osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie jest zwolniony z opodatkowania w tym Państwie, Państwo to jednakże może, przy obliczaniu podatku od pozostałego dochodu lub majątku tej osoby, brać pod uwagę tak zwolniony dochód lub majątek.

Artykuł 24

1. Osoby mające miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie nie mogą być poddane w drugim Umawiającym się Państwie ani opodatkowaniu, ani związanym z nim obowiązkom, które są inne lub bardziej uciążliwe od tych, którym są lub mogą być poddane osoby mające stałe miejsce zamieszkania lub siedzibę w tym drugim Państwie, znajdujące się w takiej samej sytuacji.

2. Opodatkowanie zakładu, który przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa posiada w drugim Umawiającym się Państwie, nie może być bardziej niekorzystne niż opodatkowanie przedsiębiorstwa tego drugiego Państwa prowadzącego taką samą działalność. Postanowienia tego nie należy rozumieć w ten sposób, że zobowiązuje ono Umawiające się Państwo do przyznania osobom mającym miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie osobistych potrąceń, udogodnień i obniżek dla celów podatkowych z uwagi na stan cywilny i rodzinny, który przyznaje osobom mającym miejsce zamieszkania lub siedzibę na jego terytorium.

3. Z wyjątkiem przypadku stosowania postanowień artykułu 9, artykułu 11 ustęp 6 i artykułu 12 ustęp 6 niniejszej umowy, odsetki, należności licencyjne i inne koszty ponoszone przez przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa na rzecz osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie są odliczane przy określaniu podlegających opodatkowaniu zysków przedsiębiorstwa na takich samych warunkach, jakby były one płacone na rzecz osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w tym pierwszym wymienionym Państwie. Podobnie jakiekolwiek długi przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa w stosunku do osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie będą dla celów określania majątku takiego przedsiębiorstwa podlegającego opodatkowaniu odliczane na takich samych warunkach, jak gdyby były one zaciągane wobec osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w pierwszym wymienionym Państwie.

4. Przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa, których majątek w całości lub częściowo, bezpośrednio lub pośrednio należy do osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie lub jest kontrolowany przez taką osobę albo należy do wielu takich osób lub podlega ich kontroli, nie mogą być w pierwszym wymienionym Państwie poddane ani opodatkowaniu, ani związanym z nim obowiązkom, które są inne lub bardziej uciążliwe aniżeli opodatkowanie i związane z nim obowiązki, którym są lub mogą być poddane przedsiębiorstwa pierwszego wymienionego Państwa.

5. Postanowienia niniejszego artykułu stosowane będą do podatków wymienionych w artykule 2 niniejszej umowy.

Artykuł 25

1. Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie jest zdania, że czynności Państwa lub obu Umawiających się Państw wprowadziły lub wprowadzą dla niej opodatkowanie, które nie odpowiada niniejszej umowie, to może ona niezależnie od środków odwoławczych przewidzianych w prawie wewnętrznym tych Państw przedłożyć swoją sprawę właściwej władzy tego Umawiającego się Państwa, w którym ma ona miejsce zamieszkania lub siedzibę. Sprawa powinna być przedłożona w ciągu trzech lat licząc od pierwszego urzędowego zawiadomienia o czynności pociągającej za sobą opodatkowanie niezgodne z postanowieniami umowy.

2. Właściwa władza podejmie starania, jeżeli uzna zarzut za uzasadniony i jeżeli nie może sama spowodować zadowalającego rozwiązania, aby rozstrzygnąć sprawę w porozumieniu z właściwą władzą drugiego Umawiającego się Państwa, mając na celu uniknięcie opodatkowania niezgodnego z niniejszą umową. Każde osiągnięte porozumienie zostanie wprowadzone w życie bez względu na terminy przewidziane przez ustawodawstwo wewnętrzne Umawiających się Państw.

3. Właściwe władze Umawiających się Państw będą czynić starania, aby w drodze wzajemnego porozumienia usuwać jakiekolwiek trudności lub wątpliwości, które mogą powstawać przy interpretacji lub stosowaniu umowy. Mogą one również uzgodnić, w jaki sposób można zapobiec podwójnemu opodatkowaniu w przypadkach, które nie są uregulowane umową.

4. Właściwe władze Umawiających się Państw mogą się kontaktować bezpośrednio w celu osiągnięcia porozumienia w rozumieniu ustępów 1, 2 i 3 niniejszego artykułu. Jeżeli uzna się, że aby osiągnąć porozumienie, należy przeprowadzić ustną wymianę poglądów, to taka wymiana poglądów może odbyć się w ramach Komisji złożonej z przedstawicieli właściwych władz Umawiających się Państw.

Artykuł 26

1. Właściwe władze Umawiających się Państw będą wymieniały takie informacje, które są konieczne do stosowania postanowień niniejszej umowy, oraz informacje dotyczące wewnętrznego prawa Umawiających się Państw dotyczącego podatków objętych umową w takim zakresie, w jakim opodatkowanie, jakie ono przewiduje, nie jest sprzeczne z umową. Jakiekolwiek informacje uzyskane przez Umawiające się Państwo będą stanowiły tajemnicę w takim zakresie, w jakim informacje uzyskiwane zgodnie z prawem wewnętrznym tego Państwa, i będą mogły być udzielane tylko osobom i władzom zajmującym się ustalaniem lub poborem podatków wymienionych w niniejszej umowie. Takie osoby i władze będą wykorzystywać informacje wyłącznie dla podanych celów. Mogą one ujawniać informacje w postępowaniu sądowym lub postanowieniach sądowych.

2. Ustęp 1 niniejszego artykułu nie może być w żadnym przypadku interpretowany tak, jak gdyby zobowiązywał on właściwe władze Umawiających się Państw do:
a) stosowania środków administracyjnych, które nie są zgodne z prawem lub praktyką administracyjną tego lub drugiego Umawiającego się Państwa,
b) udzielania informacji, których uzyskanie nie byłoby możliwe na podstawie własnego prawa albo w ramach normalnej praktyki administracyjnej tego lub drugiego Umawiającego się Państwa,
c) udzielania informacji, które ujawniałyby tajemnicę gospodarczą lub państwową albo tryb działalności przedsiębiorstwa, lub takich informacji, których udzielanie sprzeciwiałoby się porządkowi publicznemu (ordre public).

Artykuł 27

Żadne postanowienia niniejszej umowy nie naruszają przywilejów podatkowych przysługujących pracownikom dyplomatycznym lub konsularnym na podstawie ogólnych zasad prawa międzynarodowego lub postanowień umów szczególnych.

Artykuł 28

1. Umowa niniejsza podlega ratyfikacji i wymiana dokumentów ratyfikacyjnych nastąpi w Belgradzie.

2. Umowa wejdzie w życie w dniu wymiany dokumentów ratyfikacyjnych i jej postanowienia będą miały zastosowanie do podatków od dochodu i majątku za każdy rok podatkowy, począwszy od dnia 1 stycznia lub po tym dniu, w roku kalendarzowym następującym po roku, w którym dokonano wymiany dokumentów ratyfikacyjnych.

Artykuł 29

Umowa niniejsza pozostaje w mocy do dnia wypowiedzenia przez jedno z Umawiających się Państw. Każde z Umawiających się Państw może wypowiedzieć umowę w drodze dyplomatycznej na piśmie co najmniej na sześć miesięcy przed upływem roku kalendarzowego następującego po upływie piątego roku od daty wejścia w życie niniejszej umowy. W takim przypadku umowa utraci moc w odniesieniu do podatków od dochodu i majątku wymierzanych w każdym roku podatkowym zaczynającym się w dniu 1 stycznia lub po tym dniu, w roku kalendarzowym następującym po roku, w którym złożono notyfikację o wypowiedzeniu.

Na dowód czego niżej podpisani, należycie do tego upoważnieni, podpisali niniejszą umowę.

Sporządzono w Warszawie dnia 10 stycznia 1985 r. w dwu egzemplarzach, każdy w językach polskim, serbsko-chorwackim, oraz angielskim, przy czym wszystkie trzy teksty są jednakowo autentyczne.

W razie rozbieżności przy interpretacji tekstów w języku polskim i serbsko-chorwackim, tekst w języku angielskim uważany będzie za rozstrzygający.

Previous ArticleNext Article

Dodaj komentarz