Unikanie podwójnego opodatkowania

Umowa między Polską Rzecząpospolitą Ludową a Japonią

Artykuł 21 

1. Osoba fizyczna mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie w momencie rozpoczęcia swego pobytu w drugim Umawiającym się Państwie, która czasowo przebywa w tym drugim Umawiającym się Państwie głównie w celu:

a) studiowania na uniwersytecie lub innej placówce uznanej za oświatową w tym drugim Umawiającym się Państwie albo

b) odbycia praktyki potrzebnej do zdobycia kwalifikacji, uprawniających ją do wykonywania zawodu lub specjalności w danym zawodzie, albo

c) studiowania lub prowadzenia prac naukowych jako odbiorca stypendium, kieszonkowego lub nagrody od organizacji o charakterze rządowym, religijnym, dobroczynnym, naukowym, literackim lub oświatowym,

będzie zwolniona od opodatkowania w tym drugim Umawiającym się Państwie odnośnie do kwoty określonej w ustępie 2, w okresie nie przekraczającym 5 lat podatkowych od chwili swego przybycia do tego drugiego Umawiającego się Państwa.

2. Do kwot określonych w ustępie 1 należą:

a) darowizny nadsyłane z zagranicy, przeznaczone na utrzymanie tej osoby, naukę, studiowanie, prowadzenie przez nią prac badawczych lub odbywanie praktyki, albo

b) stypendium, kieszonkowe lub nagroda, albo

c) dochód z pracy najemnej wykonywanej w drugim Umawiającym się Państwie w łącznej kwocie nie wyższej w danym roku podatkowym niż 10 zł, jeśli drugim Umawiającym się Państwem jest Polska, lub 600.000 japońskich jenów, jeśli drugim Umawiającym się Państwem jest Japonia.

Artykuł 22

1. Części dochodu osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, bez względu na to, skąd one pochodzą, a o których nie było mowy w poprzednich artykułach niniejszej umowy, będą opodatkowane tylko w tym Umawiającym się Państwie.

2. Postanowień ustępu 1 nie stosuje się do dochodu innego niż dochód z tytułu majątku nieruchomego, określonego w artykule 6 ustęp 2, jeśli odbiorca takiego dochodu, mający miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, prowadzi działalność gospodarczą w drugim Umawiającym się Państwie przez położony tam zakład albo wykonuje w tym drugim Umawiającym się Państwie wolny zawód, wykorzystując położoną tam stałą placówkę, a prawo lub majątek, w związku z którym dochód jest wpłacany, są rzeczywiście związane z takim zakładem lub stałą placówką. W takim wypadku stosuje się odpowiednio postanowienia artykułu 7 lub artykułu 14.

Artykuł 23 

1. Z uwzględnieniem postanowień polskiego ustawodawstwa podatkowego:

a) Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód, który zgodnie z postanowieniami niniejszej umowy może być opodatkowany w Japonii, to Polska, z uwzględnieniem postanowień litery b), może zwolnić taki dochód z opodatkowania lub może przy obliczaniu podatku od pozostałego dochodu tej osoby zastosować stopę podatku, która mogłaby być zastosowana, jeżeli zwolniony dochód nie byłby w ten sposób zwolniony z opodatkowania.

b) Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód, który zgodnie z postanowieniami artykułów 10, 11 i 12 może być opodatkowany w Japonii, Polska może uwzględnić jako potrącenie od polskiego podatku dochodowego tej osoby kwotę równą podatkowi zapłaconemu w związku z tym dochodem w Japonii. Potrącenie takie nie może jednak przekroczyć części polskiego podatku, która została obliczona przed dokonaniem potrącenia i która przypada na ten dochód.

2. Z uwzględnieniem ustawodawstwa japońskiego, dotyczącego uwzględniania podatku płaconego w jakimkolwiek kraju innym niż Japonia, jako potrącenia w stosunku do japońskiego podatku:

a) Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Japonii osiąga z Polski dochód, który może być opodatkowany w Polsce stosownie do postanowień niniejszej umowy, to kwota polskiego podatku płatnego ze względu na ten dochód będzie uwzględniona jako potrącenie w stosunku do japońskiego podatku, jaki został nałożony na tę osobę. Jednakże kwota tego potrącenia nie może przekroczyć tej części japońskiego podatku, która odpowiednio przypada na ten dochód.

b) Jeżeli dochód osiągany z Polski stanowi dywidendę wypłacaną przez spółkę mającą siedzibę w Polsce spółce mającej siedzibę w Japonii, która posiada albo co najmniej 25% udziałów z prawem głosu w spółce wypłacającej dywidendy, albo całość udziałów, wydanych przez tę spółkę, to w kwocie potrącenia będzie uwzględniony podatek polski płacony przez spółkę wypłacającą dywidendę, mający związek z dochodem spółki.

Artykuł 24 

1. Obywatele Umawiającego się Państwa nie będą poddani w drugim Umawiającym się Państwie ani opodatkowaniu, ani związanym z nim obowiązkom, które są inne albo bardziej uciążliwe niż opodatkowanie i związane z nim obowiązki, którym w tych samych okolicznościach są lub mogą być poddani obywatele tego drugiego Państwa. Niniejsze postanowienie może być również stosowane – bez względu na postanowienia artykułu 1 – do osób, które nie mają miejsca zamieszkania lub siedziby w jednym lub obu Umawiających się Państwach.

2. Opodatkowanie zakładu lub stałej placówki, którą przedsiębiorstwo albo osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie posiada w drugim Umawiającym się Państwie, nie będzie w drugim Umawiającym się Państwie bardziej niekorzystne niż opodatkowanie przedsiębiorstwa lub osób drugiego Umawiającego się Państwa, prowadzących taką samą działalność. Postanowienia tego nie należy rozumieć w ten sposób, że zobowiązuje ono Umawiające się Państwo do przyznania osobom mającym miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie zwolnień podatkowych, ulg i obniżek z uwagi na stan cywilny lub rodzinny, których udziela osobom mającym miejsce zamieszkania lub siedzibę na jego terytorium.

3. Z wyjątkiem wypadku stosowania postanowień artykułu 9, artykułu 11 ustęp 7 oraz artykułu 12 ustęp 6 odsetki, należności licencyjne oraz inne płatności ponoszone przez przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa na rzecz osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie są odliczane przy określaniu zysków tego przedsiębiorstwa podlegających opodatkowaniu na takich samych warunkach, jakie były one wypłacane na rzecz osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w tym pierwszym Umawiającym się Państwie.

4. Przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa, których majątek w całości lub w części, bezpośrednio lub pośrednio należy do osoby lub osób mających miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie lub jest przez nie kontrolowany, nie będą w pierwszym Umawiającym się Państwie poddane opodatkowaniu ani związanym z nim obowiązkom, które są inne lub bardziej uciążliwe aniżeli opodatkowanie i związane z nim obowiązki, którym są lub mogą być poddane podobne przedsiębiorstwa pierwszego Umawiającego się Państwa.

5. Postanowienia tego artykułu będą stosowane, bez względu na postanowienia artykułu 2, do każdego rodzaju podatków.

6. Postanowień niniejszego artykułu nie stosuje się do zróżnicowanego systemu podatkowego w zakresie podatku od dochodu lub zysku, który jest przewidziany w Polsce dla przedsiębiorstw uspołecznionych.

Artykuł 25 

1. Jeżeli osoba jest zdania, że działania podjęte przez Państwo lub oba Umawiające się Państwa pociągają lub pociągną za sobą opodatkowanie, które jest niezgodne z postanowieniami niniejszej umowy, to może ona, bez ujmy dla środków odwoławczych przewidzianych w prawie wewnętrznym tych Umawiających się Państw, przedstawić swoją sprawę właściwej władzy tego Umawiającego się Państwa, w którym ma miejsce zamieszkania lub siedzibę, albo jeżeli w danej sprawie mają zastosowanie postanowienia artykułu 24 ustęp 1 – właściwej władzy tego Umawiającego się Państwa, którego jest obywatelem. Sprawa powinna być przedstawiona w ciągu trzech lat, licząc od pierwszego urzędowego zawiadomienia o działaniu pociągającym za sobą podwyższenie opodatkowania niezgodnie z niniejszą umową.

2. Jeżeli ta właściwa władza jednego Umawiającego się Państwa uzna zarzut za uzasadniony, ale nie może sama spowodować zadowalającego rozwiązania, to poczyni ona starania, aby sprawę tę uregulować we wzajemnym porozumieniu z właściwą władzą drugiego Umawiającego się Państwa, tak ażeby uniknąć opodatkowania niezgodnego z niniejszą umową. Każde osiągnięte porozumienie zostanie wprowadzone w życie bez względu na terminy przewidziane przez ustawodawstwo wewnętrzne Umawiających się Państw.

3. Właściwe władze Umawiających się Państw będą czynić starania, aby w drodze wzajemnego porozumienia usuwać trudności lub wątpliwości, które mogą powstawać przy interpretacji lub stosowaniu umowy. Mogą one również wspólnie uzgodnić, w jaki sposób można zapobiec podwójnemu opodatkowaniu w wypadkach, które nie są uregulowane w niniejszej umowie.

4. Właściwe władze Umawiających się Państw mogą w celu osiągnięcia porozumienia wskazanego w poprzednich ustępach porozumiewać się ze sobą bezpośrednio.

Artykuł 26 

1. Właściwe władze Umawiających się Państw będą wymieniały informacje konieczne do wykonywania postanowień niniejszej umowy lub informacje o ustawodawstwie wewnętrznym Umawiających się Państw, dotyczącym podatków wymienionych w niniejszej umowie, w takim zakresie, w jakim opodatkowanie, które ono przewiduje, nie jest sprzeczne z niniejszą umową. Wymieniane informacje będą stanowiły tajemnicę i nie będą mogły być udzielane żadnym osobom lub władzom innym zajmującym się ustalaniem, poborem lub ściąganiem podatków, stanowiących przedmiot niniejszej umowy.

2. Ustęp 1 nie może być w żadnym wypadku interpretowany tak, jak gdyby zobowiązywał on jedno z Umawiających się Państw do:

a) stosowania środków administracyjnych, które nie są zgodne z ustawodawstwem lub praktyką administracyjną tego lub drugiego Umawiającego się Państwa,

b) udzielania informacji, których uzyskanie nie byłoby możliwe na podstawie ustawodawstwa albo w ramach normalnej praktyki administracyjnej tego lub drugiego Umawiającego się Państwa, albo

c) przekazywania informacji, które ujawniałyby tajemnicę handlową, przemysłową lub zawodową albo tryb działalności przedsiębiorstwa bądź których udzielanie sprzeciwiałoby się porządkowi publicznemu.

Artykuł 27 

Przepisy niniejszej umowy nie naruszają przywilejów podatkowych przysługujących przedstawicielom dyplomatycznym lub urzędnikom konsularnym na podstawie ogólnych zasad prawa międzynarodowego lub postanowień umów szczególnych.

Artykuł 28

1. Umowa niniejsza będzie ratyfikowana, a wymiana dokumentów ratyfikacyjnych nastąpi w Warszawie.

2. Umowa niniejsza wejdzie w życie po upływie 30 dni od daty wymiany dokumentów ratyfikacyjnych i będzie miała w obu Umawiających się Państwach zastosowanie do dochodu uzyskanego w danym roku podatkowym, poczynając od dnia 1 stycznia lub po tym dniu w roku kalendarzowym, w którym niniejsza umowa weszła w życie.

Artykuł 29 

Umowa niniejsza będzie obowiązywać przez czas nie określony, jednakże każde z Umawiających się Państw może przekazać drugiemu Umawiającemu się Państwu notyfikację o jej wypowiedzeniu w drodze dyplomatycznej, dokonując tej czynności w dniu 30 czerwca lub przed upływem tego dnia w każdym roku kalendarzowym, rozpoczynającym się po upływie pięciu lat od daty wejścia w życie niniejszej umowy, a w takim wypadku niniejsza umowa przestanie obowiązywać w obu Umawiających się Państwach w zakresie dochodu uzyskanego w danym roku podatkowym, poczynając od dnia 1 stycznia lub po tym dniu w roku kalendarzowym następującym po roku, w którym przekazano notyfikację o wypowiedzeniu.

Na dowód powyższego niżej podpisani, należycie do tego upoważnieni, podpisali niniejszą umowę.

Sporządzono w Tokio w dniu 20 lutego 1980 r. w dwóch egzemplarzach, każdy w językach: polskim, japońskim i angielskim, przy czym wszystkie trzy teksty są jednakowo autentyczne.

W razie powstania rozbieżności w interpretacji postanowień niniejszej umowy, tekst angielski będzie miał moc rozstrzygającą.

Previous ArticleNext Article

Dodaj komentarz