|niedziela, Grudzień 16, 2018
>> Home » Unikanie podwójnego opodatkowania » Konwencja między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Tunezyjskiej

UMOWY PODATKOWE
Spis treściInformacje o akcie prawnym
Rozwiń spis treści
...
Konwencja między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Tunezyjskiej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu
Dz.U.: 1994 nr 78, poz. 357
Aktualność zweryfikowano: 12 października 2014 r.

Konwencja między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Tunezyjskiej 

Rozdział II
DEFINICJE

Artykuł 3
Definicje ogólne

1. W rozumieniu niniejszej konwencji, jeżeli z jej kontekstu nie wynika inaczej:

a) określenia “Umawiające się Państwo” i “drugie Umawiające się Państwo” oznaczają, zależnie od kontekstu, Polskę lub Państwo Tunezyjskie;

b) określenie “Polska” oznacza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej”, w tym każdy obszar poza jej wodami terytorialnymi, na którym, zgodnie z prawem międzynarodowym i na mocy ustawodawstwa polskiego, Polska może sprawować suwerenne prawa do poszukiwania i eksploatacji zasobów naturalnych dna morskiego i jego podglebia;

c) określenie “Tunezja” oznacza terytorium Republiki Tunezyjskiej i obszary przyległe do wód terytorialnych Tunezji, na których zgodnie z prawem międzynarodowym Tunezja może sprawować suwerenne prawa do dna morskiego, podglebia i ich zasobów naturalnych;

d) określenie “osoby” obejmuje osoby fizyczne, spółki oraz każde inne zrzeszenie osób;

e) określenie “spółka” oznacza osobę prawną lub każdą jednostkę, którą dla celów podatkowych traktuje się jako osobę prawną;

f) określenia “przedsiębiorstwo jednego Umawiającego się Państwa” i “przedsiębiorstwo drugiego Umawiającego się Państwa” oznaczają odpowiednio przedsiębiorstwo prowadzone przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie i przedsiębiorstwo prowadzone przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie;

g) określenie “obywatele” oznacza wszelkie osoby fizyczne posiadające obywatelstwo Umawiającego się Państwa i wszelkie osoby prawne, spółki osobowe i stowarzyszenia utworzone na podstawie ustawodawstwa obowiązującego w Umawiającym się Państwie;

h) określenie “komunikacja międzynarodowa” oznacza wszelki przewóz statkiem morskim, statkiem powietrznym lub pojazdem drogowym eksploatowanym przez przedsiębiorstwo, którego miejsce faktycznego zarządu znajduje się w Umawiającym się Państwie, z wyjątkiem przypadku, gdy statek morski, statek powietrzny lub pojazd drogowy jest eksploatowany wyłącznie między miejscami położonymi w drugim Umawiającym się Państwie;

i) określenie “właściwa władza” oznacza:

1) w Polsce – Ministra Finansów lub jego upoważnionego przedstawiciela,

2) w Tunezji – Ministra Finansów lub jego upoważnionego przedstawiciela.

2. Przy stosowaniu niniejszej konwencji przez Umawiające się Państwo, jeżeli z jej kontekstu nie wynika inaczej, każde określenie w niej zdefiniowane będzie miało takie znaczenie, jakie przyjmuje się według prawa danego Umawiającego się Państwa w zakresie podatków, do których ma zastosowanie niniejsza konwencja.

Artykuł 4
Miejsce zamieszkania dla celów podatkowych

1. W rozumieniu niniejszej konwencji określenie “osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza każdą osobę, która zgodnie z prawem tego Państwa podlega opodatkowaniu z uwagi na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne kryterium o podobnym charakterze.

2. Jeżeli stosownie do postanowień ustępu 1 tego artykułu osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to jej status będzie określony według następujących zasad:

a) osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu Państwach, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, z którym ma ona ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych);

b) jeżeli nie można ustalić, w którym Państwie osoba ma ośrodek interesów życiowych, albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z Państw, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, w którym zwykle przebywa;

c) jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obydwu Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w żadnym z nich, to będzie ona uważana za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, którego jest obywatelem;

d) jeżeli jest ona obywatelem obu Państw lub nie jest obywatelem żadnego z nich, właściwe władze Umawiających się Państw rozstrzygną zagadnienie w drodze wzajemnego porozumienia.

3. Jeżeli stosownie do postanowień ustępu 1 osoba nie będąca osobą fizyczną ma siedzibę w obu Umawiających się Państwach, to uważa się ją za mającą siedzibę w tym Państwie, w którym znajduje się miejsce jej faktycznego zarządu.

Artykuł 5
Zakład

1. W rozumieniu niniejszej konwencji określenie “zakład” oznacza stałą placówkę, przez którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność przedsiębiorstwa.

2. Określenie “zakład” obejmuje w szczególności:

a) miejsce zarządu,

b) filię,

c) biuro,

d) zakład fabryczny,

e) warsztat,

f) kopalnię, kamieniołom albo inne miejsce wydobywania zasobów naturalnych,

g) plac budowy, czasowych prac montażowych lub sprawowania działalności nadzorczej, jeżeli taka budowa, prace montażowe lub działalność nadzorcza prowadzona w następstwie sprzedaży maszyn i urządzeń trwają dłużej niż 6 miesięcy lub gdy prace montażowe albo działalność nadzorcza wykonywana w następstwie sprzedaży maszyn i urządzeń przekraczają 4 miesiące, a koszty montażu lub nadzoru przekraczają 10% ceny tych maszyn i urządzeń.

3. Nie stanowią zakładu:

a) użytkowanie placówki, która służy wyłącznie do składowania, wystawiania albo wydawania dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa,

b) utrzymywanie zapasów dóbr albo towarów przedsiębiorstwa wyłącznie w celu składowania, wystawiania lub wydawania,

c) utrzymywanie zapasów dóbr albo towarów należących do przedsiębiorstwa wyłącznie w celu obróbki lub przerobu przez inne przedsiębiorstwo,

d) utrzymywanie stałej placówki wyłącznie w celach reklamy,

e) utrzymywanie stałej placówki wyłącznie w celu zakupu dóbr lub towarów albo w celu zbierania informacji dla przedsiębiorstwa,

f) utrzymywanie stałej placówki wyłącznie w celu prowadzenia dla przedsiębiorstwa jakiejkolwiek innej działalności mającej przygotowawczy lub pomocniczy charakter,

g) utrzymywanie stałej placówki wyłącznie w celu wykonywania jakiegokolwiek połączenia rodzajów działalności wymienionych pod literami od a) do e), pod warunkiem jednak, że całkowita działalność tej placówki, wynikająca z takiego połączenia rodzajów działalności, posiada przygotowawczy lub pomocniczy charakter.

4. Uważa się, że osoba, z wyjątkiem niezależnego przedstawiciela, o którym mowa w ustępie 6, działająca w jednym Umawiającym się Państwie w imieniu przedsiębiorstwa drugiego Umawiającego się Państwa jest “zakładem” w pierwszym Państwie, jeżeli:

a) posiada ona i zwykle realizuje w tym Państwie pełnomocnictwa do negocjowania i zawierania umów dla lub w imieniu przedsiębiorstwa,

b) utrzymuje ona zwykle w pierwszym Państwie skład dóbr i towarów, z którego pobiera regularnie dobra i towary w ramach dostaw dla lub w imieniu przedsiębiorstwa,

c) przyjmuje zazwyczaj w pierwszym Państwie zamówienia wyłącznie lub prawie wyłącznie dla tego przedsiębiorstwa lub dla tego przedsiębiorstwa i innych przedsiębiorstw, które są przez to przedsiębiorstwo kontrolowane lub które mają dominujący udział w tym przedsiębiorstwie albo które znajdują się pod wspólną kontrolą.

5. Uważa się, że przedsiębiorstwo ubezpieczeniowe Umawiającego się Państwa posiada zakład w drugim Państwie, jeżeli pobiera ono składki na terytorium tego Państwa lub ubezpiecza od ryzyk za pośrednictwem pracownika lub za pośrednictwem przedstawiciela, który nie mieści się w kategorii osób wymienionych w ustępie 6.

6. Nie będzie się uważać, że przedsiębiorstwo posiada zakład w jednym z Umawiających się Państw tylko z tego powodu, że wykonuje ono czynności przez maklera, generalnego przedstawiciela handlowego albo każdego innego niezależnego przedstawiciela, pod warunkiem że te osoby działają w ramach swojej zwykłej działalności.

7. Jeżeli przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa prowadzi na terytorium drugiego Państwa różne rodzaje działalności, z których jedne wchodzą w zakres działania zakładu, natomiast inne są z niego wyłączone, to uważa się, że wszystkie rodzaje działalności prowadzone są przez jeden i ten sam zakład, nawet jeżeli są one prowadzone w różnych miejscach położonych w tym Państwie.

8. Fakt, że spółka mająca siedzibę w Umawiającym się Państwie kontroluje lub jest kontrolowana przez spółkę, która ma siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie albo która prowadzi działalność w tym drugim Państwie (przez posiadany tam zakład albo w inny sposób), nie wystarcza, aby jakąkolwiek z tych spółek uważać za zakład drugiej spółki.

Dodaj komentarz

Musisz się zalogować aby dodać komentarz