|piątek, Kwiecień 20, 2018
>> Home » Bez kategorii » Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych 2017 (Dz.U. 2016, poz. 887)

AKT BONUSOWY
Spis treściInformacje o akcie prawnymInformacje o aktualizacjach
Rozwiń spis treści
DZIAŁ I PRZEPISY OGÓLNE
Rozdział 1 Zakres podmiotowy i przedmiotowy ustawy
Rozdział 2 Okresy uwzględniane przy ustalaniu prawa do świadczeń i ich wysokości
Rozdział 3 Niezdolność do pracy
Rozdział 4 Podstawa wymiaru emerytur i rent
DZIAŁ II EMERYTURY
Rozdział 1 Emerytura dla ubezpieczonych urodzonych po dniu 31 grudnia 1948 r.
Rozdział 2 Emerytura dla ubezpieczonych urodzonych przed dniem 1 stycznia 1949 r.
Rozdział 3 Przepisy szczególne dotyczące emerytury dla niektórych ubezpieczonych urodzonych po dniu 31 grudnia 1948 r., a przed dniem 1 stycznia 1969 r.
Rozdział 3a Emerytury górnicze
Rozdział 4 Ustalanie wysokości emerytur, o których mowa w art. 27-50e
DZIAŁ III RENTY Z TYTUŁU NIEZDOLNOŚCI DO PRACY I RENTA RODZINNA
Rozdział 1 Renta z tytułu niezdolności do pracy
Rozdział 2 Renta rodzinna
DZIAŁ IV DODATKI DO EMERYTUR I RENT
DZIAŁ V ZASIŁEK POGRZEBOWY
DZIAŁ VI ŚWIADCZENIA PRZYZNAWANE W SZCZEGÓLNYM TRYBIE
DZIAŁ VII PRZEPISY WSPÓLNE DOTYCZĄCE WYSOKOŚCI ŚWIADCZEŃ
Rozdział 1 Dolna i górna granica wysokości świadczeń
Rozdział 2 Waloryzacja świadczeń
Rozdział 3 Zbieg prawa do świadczeń
DZIAŁ VIII ZASADY USTALANIA ŚWIADCZEŃ
Rozdział 1 Powstanie i ustanie prawa do świadczeń
Rozdział 2 Zawieszanie lub zmniejszanie świadczeń
Rozdział 3 Zmiany w prawie do świadczeń i ich wysokości
DZIAŁ IX POSTĘPOWANIE W SPRAWACH ŚWIADCZEŃ I WYPŁATA ŚWIADCZEŃ
Rozdział 1 Ogólne zasady postępowania
Rozdział 2 Obowiązki płatników składek, świadczeniobiorców oraz innych podmiotów
Rozdział 3 Ogólne zasady wypłaty świadczeń
Rozdział 4 Zwrot nienależnie pobranych świadczeń, egzekucja i potrącenia ze świadczeń
DZIAŁ X PRZEPISY ZMIENIAJĄCE, PRZEJŚCIOWE I KOŃCOWE
Rozdział 1 Zmiany w przepisach obowiązujących
Rozdział 2 Przepisy przejściowe
Rozdział 3 Przepisy końcowe i uchylające
ZAŁĄCZNIK
Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Dz. U.: 2016, poz. 887
Data aktu: 17 grudnia 1998 r.
WERSJA OBOWIĄZUJĄCA OD: 1 marca 2017 r.
AKTUALNOŚĆ ZWERYFIKOWANO: 11 kwietnia 2017 r.

Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych 2017 (Dz.U. 2016, poz. 887) 

DZIAŁ VII
PRZEPISY WSPÓLNE DOTYCZĄCE WYSOKOŚCI ŚWIADCZEŃ

Rozdział 1
Dolna i górna granica wysokości świadczeń

Art. 85.
1. Kwoty najniższej renty z tytułu niezdolności do pracy wynoszą:
1) 1000,00 zł miesięcznie – dla osób całkowicie niezdolnych do pracy;
2) 750,00 zł miesięcznie – dla osób częściowo niezdolnych do pracy.

2. Kwota najniższej emerytury, z zastrzeżeniem art. 24a ust. 6, art. 54, art. 54a ust. 2 i art. 87, oraz renty rodzinnej wynosi 1000,00 zł miesięcznie.

3. Kwoty najniższych świadczeń, o których mowa w ust. 1 i 2, podwyższa się przy zastosowaniu wskaźnika waloryzacji, o którym mowa w art. 89-94.

4. Świadczenia ustalone w kwotach niższych niż określone w ust. 1-3, w tym także świadczenia ustalone wraz ze zwiększeniami, o których mowa w art. 56 ust. 3 i 4 oraz w art. 73 ust. 3 i 4, podwyższa się do tych kwot z urzędu, a jeżeli ich wypłata była wstrzymana – po wznowieniu wypłaty.

5. Przepis ust. 4 stosuje się do świadczeń przyznanych zgodnie z postanowieniami umów międzynarodowych ubezpieczonym zamieszkałym w Polsce, w taki sposób, aby suma świadczenia przyznanego na podstawie ustawy i świadczenia zagranicznego nie była niższa od kwoty świadczeń określonych w ust. 1-3.

6. Emerytury przysługującej z Funduszu nie podwyższa się do kwoty najniższej emerytury, jeżeli przysługuje ona osobie, która ma ustalone prawo do emerytury wojskowej obliczonej według zasad określonych w art. 15a ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (Dz. U. z 2015 r. poz. 330 i 1830) lub do emerytury policyjnej obliczonej według zasad określonych w art. 15a ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2015 r. poz. 900 i 1268).

Art. 86.
1. Kwota emerytury lub renty wraz ze zwiększeniami, o których mowa w art. 56 ust. 3 i 4 lub w art. 73 ust. 3 i 4, nie może przekraczać 100% podstawy wymiaru emerytury lub renty.

2. Ograniczenie wysokości świadczeń do 100% podstawy ich wymiaru nie dotyczy rent i emerytury w wysokości określonej w art. 85.

3. Do świadczeń ustalonych w myśl art. 23 w kwotach najniższych nie przysługują zwiększenia, o których mowa w art. 56 ust. 3 i 4 oraz w art. 73 ust. 3 i 4.

Art. 87.
1. W przypadku gdy emerytura przysługująca z Funduszu określona w art. 26, łącznie z okresową emeryturą kapitałową, albo emerytura przysługująca z Funduszu określona w art. 26, jest niższa niż kwota, o której mowa w art. 85 ust. 2 i 3, emeryturę przysługującą z Funduszu, w tym emeryturę ustaloną ze zwiększeniem, o którym mowa w art. 26a, podwyższa się w taki sposób, aby suma tych świadczeń nie była niższa od tej kwoty, o ile ubezpieczony:
1) mężczyzna – osiągnął wiek emerytalny, o którym mowa w art. 24 ust. 1b, i ma okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 25 lat,
2) kobieta – osiągnęła wiek emerytalny, o którym mowa w art. 24 ust. 1a, i ma okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 25 lat, z uwzględnieniem ust. 1b
– z uwzględnieniem ust. 3-7. Przepis art. 5 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

1a. W okresie składkowym, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, uwzględnia się okres, za który ustalono zwiększenie, o którym mowa w art. 26a.

1b. Okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, wynosi:
1) 20 lat – do dnia 31 grudnia 2013 r.;
2) 21 lat – od dnia 1 stycznia 2014 r.;
3) 22 lata – od dnia 1 stycznia 2016 r.;
4) 23 lata – od dnia 1 stycznia 2018 r.;
5) 24 lata – od dnia 1 stycznia 2020 r. do dnia 31 grudnia 2021 r.

2. Podwyższenie, o którym mowa w ust. 1, podlega refundacji z budżetu państwa.

3. Przy obliczaniu okresów składkowych przypadających po dniu wejścia w życie ustawy dla celów podwyższenia emerytury w myśl ust. 1 miesiące, w których składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe były obliczone od podstawy wymiaru niższej od kwoty minimalnego wynagrodzenia pracowników, uwzględnia się w części odpowiadającej proporcji tej podstawy do kwoty minimalnego wynagrodzenia.

4. Zasady, o której mowa w ust. 3, nie stosuje się, jeżeli zmniejszenie podstawy wymiaru składek poniżej minimalnego wynagrodzenia nastąpiło na skutek pobierania wynagrodzenia za czas niezdolności do pracy wypłaconego na podstawie przepisów Kodeksu pracy, zasiłków i świadczenia rehabilitacyjnego z ubezpieczenia chorobowego lub z ubezpieczenia wypadkowego. Zasady tej nie stosuje się również, jeżeli podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe stanowiła kwota zasiłku stałego z pomocy społecznej, świadczenia pielęgnacyjnego lub specjalnego zasiłku opiekuńczego określonych w przepisach o świadczeniach rodzinnych lub zasiłku dla opiekuna określonego w przepisach o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów, oraz do: pracowników, o których mowa w art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz. U. z 2015 r. poz. 2008), żołnierzy niezawodowych w służbie czynnej, ubezpieczonych odbywających służbę zastępczą, a także pozostających w służbie kandydackiej funkcjonariuszy Policji, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu i Państwowej Straży Pożarnej.

5. Prawo do podwyższenia, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje emerytom, którzy osiągają przychód z tytułu działalności, o której mowa w art. 104 ust. 1-4, jeżeli przychód ten przekracza kwotę podwyższenia.

5a. Prawo do podwyższenia, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje w razie zbiegu prawa do emerytury z Funduszu z prawem do:
1) emerytury wojskowej lub policyjnej, o której mowa w art. 85 ust. 5;
2) emerytury rolniczej określonej w przepisach o ubezpieczeniu społecznym rolników.

6. (uchylony).

7. Do ustalenia kwoty przekroczenia, o której mowa w ust. 5, stosuje się odpowiednio przepisy art. 104 ust. 1-8 i art. 106.

8. Przepisy ust. 1-7 stosuje się odpowiednio do osób, które nie przystąpiły do otwartego funduszu emerytalnego.