|poniedziałek, Wrzesień 25, 2017
>> Home » Unikanie podwójnego opodatkowania » Umowa między Rzecząpospolitą Polską a Państwem Kuwejtu

UMOWY PODATKOWE
Spis treściInformacje o akcie prawnym
Rozwiń spis treści
...
Umowa między Rzecząpospolitą Polską a Państwem Kuwejtu w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku
Dz.U.: 2000 nr 69, poz. 811
Aktualność zweryfikowano: 12 października 2014 r.

Umowa między Rzecząpospolitą Polską a Państwem Kuwejtu 

UMOWA
między Rzecząpospolitą Polską a Państwem Kuwejtu w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku,
sporządzona w Kuwejcie dnia 16 listopada 1996 r.
(Dz. U. z dnia 22 sierpnia 2000 r.)

W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
podaje do powszechnej wiadomości:

W dniu 16 listopada 1996 r. została sporządzona w Kuwejcie Umowa między Rzecząpospolitą Polską a Państwem Kuwejtu w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku w następującym brzmieniu:

UMOWA
między Rzecząpospolitą Polską a Państwem Kuwejtu w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku

Rzeczpospolita Polska i Państwo Kuwejtu, pragnąc popierać wzajemne stosunki gospodarcze poprzez usuwanie przeszkód podatkowych, uzgodniły, co następuje:

Artykuł 1
Zakres podmiotowy

Niniejsza umowa dotyczy osób, które mają miejsce zamieszkania lub siedzibę w jednym lub w obu Umawiających się Państwach.

Artykuł 2
Podatki, których dotyczy umowa

1. Niniejsza umowa dotyczy, bez względu na sposób poboru, podatków od dochodu i od majątku, które pobiera się na rzecz Umawiającego się Państwa, jego jednostki terytorialnej lub władzy lokalnej.

2. Za podatki od dochodu i od majątku uważa się wszystkie podatki, które pobiera się od całego dochodu, od całego majątku albo od części dochodu lub majątku, włączając podatki od zysku z przeniesienia tytułu własności majątku ruchomego lub nieruchomego, podatki od ogólnych kwot płac lub wynagrodzeń wypłacanych przez przedsiębiorstwa, jak również podatki od przyrostu majątku.

3. Do istniejących podatków, których dotyczy umowa, należą w szczególności:

a) w Polsce:

(i) podatek dochodowy od osób fizycznych,

(ii) podatek dochodowy od osób prawnych,

(zwane dalej „podatkami polskimi”);

b) w Kuwejcie:

(i) podatek dochodowy od osób prawnych,

(ii) podatek w wysokości 5 procent od zysków netto spółek płatny na rzecz Kuwejckiej Fundacji Popierania Nauki (KFAS) i

(iii) ZAKAT,

(zwane dalej „podatkami kuwejckimi”).

4. Niniejsza umowa będzie miała także zastosowanie do wszystkich podatków takiego samego lub zasadniczo podobnego rodzaju, które po podpisaniu niniejszej umowy będą wprowadzone obok istniejących podatków wymienionych w tym artykule lub w ich miejsce. Właściwe władze Umawiających się Państw będą informowały się o zmianach dokonywanych w ich ustawodawstwach podatkowych.

Artykuł 3
Ogólne definicje

1. W rozumieniu niniejszej umowy, jeżeli z kontekstu nie wynika inaczej:

a) określenie „Polska” oznacza Rzeczpospolitą Polską, włącznie z jakimkolwiek obszarem przyległym do wód terytorialnych Polski, który zgodnie z prawem międzynarodowym jest lub może być uznany na mocy ustawodawstwa Polski za obszar, na którym Polska może sprawować suwerenne prawa lub jurysdykcję;

b) określenie „Kuwejt” oznacza Państwo Kuwejtu, włącznie z jakimkolwiek obszarem poza morzem terytorialnym, który zgodnie z prawem międzynarodowym jest lub może być uznany na mocy ustawodawstwa Kuwejtu za obszar, na którym Kuwejt może sprawować suwerenne prawa lub jurysdykcję;

c) określenia „jedno Umawiające się Państwo” i „drugie Umawiające się Państwo” oznaczają, zależnie od kontekstu, Polskę lub Kuwejt;

d) określenie „podatek” oznacza, zależnie od kontekstu, podatek polski lub podatek kuwejcki;

e) określenie „osoba” obejmuje osobę fizyczną, spółkę oraz każde inne zrzeszenie osób;

f) określenie „spółka” oznacza każdą osobę prawną lub każdą jednostkę, którą dla celów podatkowych traktuje się jako osobę prawną, zgodnie z ustawodawstwem podatkowym obowiązującym w danym Umawiającym się Państwie;

g) określenia „przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa” i „przedsiębiorstwo drugiego Umawiającego się Państwa” oznaczają odpowiednio przedsiębiorstwo prowadzone przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie i przedsiębiorstwo prowadzone przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie;

h) określenie „obywatel” oznacza osobę fizyczną, posiadającą obywatelstwo Umawiającego się Państwa zgodnie z jego ustawodawstwem, jak również osobę prawną, spółkę osobową i stowarzyszenie, których status wynika z ustawodawstwa obowiązującego w Umawiającym się Państwie;

i) określenie „transport międzynarodowy” oznacza transport wykonywany pojazdem drogowym lub wszelki transport statkiem morskim lub statkiem powietrznym, eksploatowanym przez przedsiębiorstwo, którego miejsce faktycznego zarządu znajduje się w Umawiającym się Państwie, z wyjątkiem przypadku, gdy taki pojazd drogowy, statek morski lub statek powietrzny jest eksploatowany wyłącznie między miejscami położonymi w drugim Umawiającym się Państwie;

j) określenie „właściwa władza” oznacza:

(i) w przypadku Polski – Ministra Finansów lub jego upoważnionego przedstawiciela,

(ii) w przypadku Kuwejtu – Ministra Finansów lub jego upoważnionego przedstawiciela.

2. Przy stosowaniu niniejszej umowy przez Umawiające się Państwo, jeżeli z kontekstu nie wynika inaczej, każde określenie w niej nie zdefiniowane będzie miało takie znaczenie, jakie przyjmuje się według prawa tego Umawiającego się Państwa w zakresie podatków, do których stosuje się niniejszą umowę.

Artykuł 4
Miejsce zamieszkania lub siedziba

1. W rozumieniu niniejszej umowy określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza:

a) w przypadku Polski – osobę fizyczną, posiadającą obywatelstwo polskie, oraz każdą osobę, która zgodnie z ustawodawstwem polskim podlega obowiązkowi podatkowemu z uwagi na miejsce zamieszkania, jej miejsce stałego pobytu, miejsce zarządu albo inne kryterium o podobnym charakterze, lecz określenie to nie obejmuje żadnej osoby, która podlega opodatkowaniu w Polsce w zakresie dochodu osiąganego wyłącznie w Polsce lub z tytułu majątku położonego na jej terytorium;

b) w przypadku Kuwejtu – osobę fizyczną, która ma stałe miejsce zamieszkania w Kuwejcie i jest obywatelem Kuwejtu, oraz spółkę utworzoną w Kuwejcie.

2. W rozumieniu ustępu 1 określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” obejmuje również:

a) Rząd Umawiającego się Państwa lub jego jednostkę terytorialną albo władzę lokalną i

b) wszelką instytucję rządową utworzoną na podstawie prawa publicznego, taką jak Bank Centralny, fundusz, zrzeszenie, zarząd, fundację lub agencję i inne podobne jednostki utworzone w Umawiającym się Państwie, i

c) wszelką jednostkę międzyrządową ustanowioną w Kuwejcie i w której Kuwejt uczestniczy kapitałowo wspólnie z innymi państwami.

3. Jeżeli stosownie do postanowień ustępu 1 osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to jej status określa się według następujących zasad:

a) osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania;

b) jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to uważa się, że ma miejsce zamieszkania w tym Państwie, w którym ma ona silniejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych);

c) jeżeli nie można ustalić, w którym Państwie osoba ma ośrodek interesów życiowych, albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z Państw, to uważa się, że ma ona miejsce zamieszkania w tym Państwie, w którym zwykle przebywa;

d) jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obu Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w żadnym z nich, to uważa się, że posiada miejsce zamieszkania w tym Państwie, którego jest obywatelem;

e) jeżeli miejsca zamieszkania nie można określić na podstawie postanowień liter od a) do d) niniejszego ustępu, to sprawę rozstrzygną właściwe władze Umawiających się Państw w drodze wzajemnego porozumienia.

4. Jeżeli stosownie do postanowień ustępu 1 osoba nie będąca osobą fizyczną ma siedzibę w obu Umawiających się Państwach, to uważa się, że posiada ona siedzibę w tym Umawiającym się Państwie, w którym znajduje się miejsce jej faktycznego zarządu. W przypadku wątpliwości właściwe władze Umawiających się Państw rozstrzygną sprawę w drodze wzajemnego porozumienia.

Artykuł 5
Zakład

1. W rozumieniu niniejszej umowy określenie „zakład” oznacza stałą placówkę, przez którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność przedsiębiorstwa.

2. Określenie „zakład” obejmuje w szczególności:

a) miejsce zarządu,

b) filię,

c) biuro,

d) fabrykę,

e) warsztat i

f) kopalnię, źródło ropy naftowej lub gazu, kamieniołom albo inne miejsce wydobywania zasobów naturalnych.

3. Określenie „zakład” obejmuje również:

a) plac budowy, prace budowlane, montażowe, instalacyjne lub działalność nadzorczą z nimi związaną, jednakże tylko wtedy, gdy taki obiekt, prace lub działalność prowadzone są przez okres dłuższy niż sześć miesięcy;

b) świadczenie przez przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa usług, włącznie z usługami konsultacyjnymi, poprzez pracowników lub inne zatrudnione osoby w drugim Umawiającym się Państwie, o ile taka działalność prowadzona jest w odniesieniu do tego samego projektu lub projektu z nim związanego przez okres lub okresy przekraczające dziewięć miesięcy w ciągu jakiegokolwiek dwunastomiesięcznego okresu.

4. Uważa się, że przedsiębiorstwo posiada zakład i prowadzi działalność gospodarczą poprzez ten zakład w jednym z Umawiających się Państw, jeżeli rzeczywiste wykorzystanie sprzętu, używanego w tym Państwie zgodnie z umową zawartą z tym przedsiębiorstwem w celu wydobywania, poszukiwania zasobów naturalnych lub z działalnością z nimi związaną, przekracza okres dziewięciu miesięcy.

5. Bez względu na powyższe postanowienia niniejszego artykułu, określenie „zakład” nie obejmuje:

a) placówek, które służą wyłącznie do składowania lub wystawiania dóbr albo towarów należących do przedsiębiorstwa;

b) zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa, utrzymywanych wyłącznie w celu składowania lub wystawiania;

c) zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa, utrzymywanych wyłącznie w celu przerobu przez inne przedsiębiorstwo;

d) stałej placówki utrzymywanej wyłącznie w celu zakupu dóbr lub towarów albo w celu zbierania informacji dla przedsiębiorstwa;

e) stałej placówki utrzymywanej wyłącznie w celu wykonywania reklamy, dostarczania informacji, prowadzenia badań naukowych lub jakiejkolwiek innej podobnej działalności o charakterze przygotowawczym lub pomocniczym dla przedsiębiorstwa;

f) stałej placówki utrzymywanej wyłącznie w celu wykonywania jakiegokolwiek połączenia rodzajów działalności, o których mowa pod literami od a) do e), pod warunkiem że ogólna działalność takiej placówki, wynikająca z takiego połączenia rodzajów działalności, posiada charakter przygotowawczy lub pomocniczy.

6. Uważa się, że osoba – inna niż niezależny przedstawiciel, o którym mowa w ustępie 7 – która działa w Umawiającym się Państwie w imieniu i na rzecz przedsiębiorstwa drugiego Umawiającego się Państwa, stanowi zakład tego przedsiębiorstwa w pierwszym wymienionym Umawiającym się Państwie, jeżeli:

a) osoba ta posiada i zwyczajowo wykonuje w pierwszym wymienionym Umawiającym się Państwie pełnomocnictwo do zawierania umów w imieniu takiego przedsiębiorstwa, chyba że czynności wykonywane przez tę osobę ograniczają się do wymienionych w ustępie 5, które, gdyby były wykonywane za pośrednictwem stałej placówki, nie powodowałyby uznania tej placówki za zakład na podstawie postanowień tego ustępu, lub

b) osoba ta nie posiada pełnomocnictwa, ale zwyczajowo posiada w pierwszym wymienionym Umawiającym się Państwie zapasy dóbr i towarów należących do tego przedsiębiorstwa, z którego osoba ta regularnie dostarcza dobra i towary w imieniu i na rzecz tego przedsiębiorstwa.

7. Nie uważa się, że przedsiębiorstwo posiada zakład w Umawiającym się Państwie tylko z tego powodu, że wykonuje ono w tym Umawiającym się Państwie działalność przez brokera, generalnego przedstawiciela lub każdego innego niezależnego przedstawiciela, pod warunkiem że te osoby działają w ramach swojej zwykłej działalności. Jeżeli jednak działalność takiego przedstawiciela jest wykonywana wyłącznie lub niemal wyłącznie na rzecz tego przedsiębiorstwa, to nie uważa się go za niezależnego przedstawiciela w rozumieniu niniejszego ustępu.

8. Fakt, że spółka mająca siedzibę w Umawiającym się Państwie kontroluje lub jest kontrolowana przez spółkę, która ma siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie albo która prowadzi działalność w tym drugim Umawiającym się Państwie (poprzez posiadany tam zakład albo w inny sposób), nie wystarcza, aby jakąkolwiek z tych spółek uważać za zakład drugiej spółki.

Artykuł 6
Dochód z nieruchomości

1. Dochód osiągany przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie z majątku nieruchomego (włączając dochód z eksploatacji gospodarstwa rolnego i leśnego) położonego w drugim Umawiającym się Państwie może być opodatkowany w tym drugim Umawiającym się Państwie.

2. W rozumieniu niniejszej umowy określenie „majątek nieruchomy” posiada takie znaczenie, jakie przyjmuje się według prawa tego Umawiającego się Państwa, w którym majątek ten jest położony. Określenie to obejmuje w każdym przypadku mienie przynależne do majątku nieruchomego, żywy i martwy inwentarz gospodarstw rolnych i leśnych, prawa, do których mają zastosowanie przepisy prawa powszechnego dotyczące własności gruntów, prawa użytkowania majątku nieruchomego, jak również prawa do zmiennych lub stałych świadczeń z tytułu eksploatacji lub prawa do eksploatacji zasobów mineralnych, źródeł i innych zasobów naturalnych; statki, barki oraz statki powietrzne nie stanowią majątku nieruchomego.

3. Postanowienia ustępu 1 stosuje się do dochodu osiąganego z bezpośredniego użytkowania, najmu, jak również z każdego innego rodzaju korzystania z majątku nieruchomego.

4. Postanowienia ustępów 1 i 3 stosuje się również do dochodu z majątku nieruchomego przedsiębiorstwa i do dochodu z majątku nieruchomego, który służy do wykonywania wolnego zawodu.

Artykuł 7
Zyski przedsiębiorstw

1. Zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność gospodarczą w drugim Umawiającym się Państwie przez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo prowadzi działalność w ten sposób, zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane w drugim Umawiającym się Państwie, jednak tylko w takiej mierze, w jakiej mogą być przypisane temu zakładowi.

2. Z zastrzeżeniem postanowień ustępu 3, jeżeli przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa prowadzi działalność w drugim Umawiającym się Państwie przez położony tam zakład, to w każdym Umawiającym się Państwie należy przypisać temu zakładowi takie zyski, które mógłby on osiągnąć, gdyby wykonywał taką samą lub podobną działalność w takich samych lub podobnych warunkach jako samodzielne przedsiębiorstwo i był całkowicie niezależny w stosunkach z przedsiębiorstwem, którego jest zakładem.

3. Przy ustalaniu zysków zakładu dopuszcza się odliczanie nakładów ponoszonych dla tego zakładu włącznie z kosztami zarządzania i ogólnymi kosztami administracyjnymi, niezależnie od tego, czy powstały w tym Umawiającym się Państwie, w którym położony jest zakład, czy gdzie indziej. Jednakże nie zezwala się na takie odliczenie w odniesieniu do kwot wypłaconych (z innego tytułu niż bieżące wydatki) przez zakład na rzecz centrali przedsiębiorstwa lub jego biur z tytułu należności licencyjnych, honorariów lub innych podobnych płatności, za korzystanie z patentów lub innych praw, lub z tytułu prowizji za świadczenie specjalistycznych usług, lub z tytułu zarządzania albo, z wyjątkiem przedsiębiorstw bankowych, z tytułu odsetek od pieniędzy pożyczonych zakładowi. Przy określaniu zysków zakładu również nie będzie się uwzględniać kwot wypłaconych (z innego tytułu niż bieżące wydatki) przez zakład na rzecz centrali przedsiębiorstwa lub jego innych biur z tytułu należności licencyjnych, honorariów lub innych podobnych płatności za korzystanie z patentów lub innych praw lub z tytułu prowizji za świadczenie specjalistycznych usług, lub z tytułu zarządzania albo, z wyjątkiem przedsiębiorstwa bankowego, z tytułu odsetek od pieniędzy pożyczonych centrali.

4. Jeżeli w Umawiającym się Państwie istnieje zwyczaj ustalania zysków zakładu przez podział całkowitych zysków przedsiębiorstwa na jego poszczególne części, żadne postanowienie ustępu 2 nie wyklucza ustalenia przez to Umawiające się Państwo zysku do opodatkowania według zwykle stosowanego podziału; sposób stosowanego podziału zysku musi jednak być taki, żeby wynik był zgodny z zasadami zawartymi w tym artykule.

5. Jeżeli właściwa władza nie dysponuje informacją niezbędną do ustalenia zysków, które należy przypisać zakładowi przedsiębiorstwa, postanowienia ustępu 2 nie wykluczają zastosowania ustawodawstwa Umawiającego się Państwa w zakresie ustalenia podatku należnego od takiego zakładu, poprzez działania dyskrecjonalne właściwej władzy Umawiającego się Państwa lub przez dokonanie oszacowania podlegających opodatkowaniu zysków zakładu, o ile wykorzystywanie takich informacji zgodne jest z tym ustawodawstwem i zasadami określonymi w niniejszym artykule.

6. Nie można przypisać zakładowi zysku tylko z tytułu samego zakupu dóbr lub towarów przez ten zakład dla przedsiębiorstwa.

7. W rozumieniu poprzednich ustępów ustalanie zysków zakładu powinno być dokonywane każdego roku w ten sam sposób, chyba że istnieją uzasadnione powody, aby postąpić inaczej.

8. Jeżeli zyski obejmują dochód, który jest odrębnie uregulowany w innych artykułach niniejszej umowy, postanowienia tych innych artykułów nie będą naruszane przez postanowienia niniejszego artykułu.

Artykuł 8
Transport międzynarodowy

1. Zyski osiągane z eksploatacji w komunikacji międzynarodowej statków, statków powietrznych lub pojazdów drogowych podlegają opodatkowaniu tylko w tym Umawiającym się Państwie, w którym znajduje się miejsce faktycznego zarządu przedsiębiorstwa.

2. Zyski osiągane z eksploatacji barek w transporcie śródlądowym podlegają opodatkowaniu tylko w tym Umawiającym się Państwie, w którym znajduje się miejsce faktycznego zarządu przedsiębiorstwa.

3. Jeżeli miejsce faktycznego zarządu przedsiębiorstwa żeglugowego lub przedsiębiorstwa transportu śródlądowego znajduje się na pokładzie statku lub barki, uznaje się, że znajduje się ono w tym Umawiającym się Państwie, w którym znajduje się port macierzysty statku lub barki, a jeśli nie ma takiego portu, to w tym Umawiającym się Państwie, w którym osoba eksploatująca statek lub barkę ma miejsce zamieszkania lub siedzibę.

4. Postanowienia ustępu 1 stosuje się również do zysków z uczestnictwa w umowie poolowej, we wspólnym przedsiębiorstwie lub w międzynarodowym związku eksploatacyjnym.

Artykuł 9
Przedsiębiorstwa powiązane

1. Jeżeli:

a) przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa uczestniczy bezpośrednio lub pośrednio w zarządzaniu, kontroli lub w majątku przedsiębiorstwa drugiego Umawiającego się Państwa lub

b) te same osoby bezpośrednio lub pośrednio uczestniczą w zarządzaniu, kontroli lub w majątku przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa i przedsiębiorstwa drugiego Umawiającego się Państwa

i jeżeli w jednym i w drugim przypadku między dwoma przedsiębiorstwami w zakresie ich stosunków handlowych lub finansowych zostaną umówione lub narzucone warunki, różniące się od warunków, które ustaliłyby między sobą niezależne przedsiębiorstwa, to zyski, które osiągałoby jedno z przedsiębiorstw bez tych warunków, ale z powodu tych warunków ich nie osiągnęło, mogą być włączone do zysków tego przedsiębiorstwa i odpowiednio opodatkowane.

2. Jeżeli jedno Umawiające się Państwo włącza do zysków własnego przedsiębiorstwa i odpowiednio opodatkowuje zyski przedsiębiorstwa drugiego Umawiającego się Państwa, z tytułu których przedsiębiorstwo to zostało opodatkowane w tym drugim Umawiającym się Państwie, a zyski w ten sposób połączone są zyskami, które osiągnęłoby przedsiębiorstwo pierwszego wymienionego Umawiającego się Państwa, gdyby warunki uzgodnione między tymi dwoma przedsiębiorstwami były warunkami, które byłyby uzgodnione między przedsiębiorstwami niezależnymi, wówczas to drugie Umawiające się Państwo dokona odpowiedniej korekty kwoty podatku wymierzonego w tym Państwie od tych zysków. Przy ustalaniu takiej korekty będą odpowiednio uwzględniane inne postanowienia niniejszej umowy, a właściwe władze Umawiających się Państw będą porozumiewać się ze sobą, jeżeli będzie to konieczne.

Artykuł 10
Dywidendy

1. Dywidendy wypłacane przez spółkę mającą siedzibę w Umawiającym się Państwie osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie mogą być opodatkowane w tym drugim Umawiającym się Państwie.

2. Jednakże takie dywidendy mogą być opodatkowane w Umawiającym się Państwie, w którym spółka wypłacająca dywidendy ma swoją siedzibę, i zgodnie z prawem tego Państwa, lecz jeżeli odbiorca dywidend jest ich właścicielem, to podatek ten nie może przekroczyć 5% (pięciu procent) kwoty dywidend brutto.

3. Bez względu na postanowienia ustępu 1 i 2, dywidendy wypłacane przez spółkę mającą siedzibę w Umawiającym się Państwie nie będą opodatkowane, jeżeli właścicielem dywidend jest:

a) rząd drugiego Umawiającego się Państwa, jakakolwiek instytucja rządowa lub inna jego jednostka, o których mowa w artykule 4 ustęp 2, lub

b) spółka mająca siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, w której co najmniej dwadzieścia pięć procent kapitału jest bezpośrednio lub pośrednio własnością rządu drugiego Umawiającego się Państwa, jego rządowych instytucji lub jednostek, o których mowa w artykule 4 ustęp 2.

4. Określenie „dywidendy” użyte w tym artykule oznacza dochód z akcji, akcji gratisowych lub praw z tych akcji, akcji w kopalnictwie, akcji członków założycieli lub z innych praw, z wyjątkiem wierzytelności, do udziału w zyskach, jak również dochód z innych praw spółki, które według prawa Umawiającego się Państwa, w którym spółka wypłacająca dywidendy ma swoją siedzibę, są pod względem podatkowym traktowane jak dochody z akcji.

5. Postanowień ustępu 1 i 2 nie stosuje się, jeżeli odbiorca dywidend mający miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie wykonuje w drugim Umawiającym się Państwie, w którym znajduje się siedziba spółki wypłacającej dywidendy, działalność gospodarczą poprzez zakład tam położony bądź wykonuje w tym drugim Państwie wolny zawód w oparciu o stałą placówkę, która jest w nim położona, i gdy udział, z tytułu którego wypłaca się dywidendy, rzeczywiście wiąże się z działalnością takiego zakładu lub stałej placówki. W takim przypadku, w zależności od konkretnej sytuacji, stosuje się odpowiednio postanowienia artykułu 7 lub artykułu 14.

6. Jeżeli spółka, której siedziba znajduje się w Umawiającym się Państwie, osiąga zyski lub dochody z drugiego Umawiającego się Państwa, wówczas to drugie Państwo nie może ani obciążać podatkiem dywidend wypłacanych przez tę spółkę, z wyjątkiem przypadku, gdy takie dywidendy są wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w tym drugim Państwie, lub przypadku, gdy udział, z tytułu którego dywidendy są wypłacane, rzeczywiście wiąże się z działalnością zakładu lub stałej placówki położonej w drugim Państwie, ani też nie może obciążać niewydzielonych zysków spółki podatkiem od niewydzielonych zysków spółki, nawet gdy wypłacone dywidendy lub niewydzielone zyski całkowicie lub częściowo pochodzą z zysków albo dochodów osiągniętych w drugim Umawiającym się Państwie.

Dodaj komentarz

Musisz się zalogować aby dodać komentarz