|środa, Lipiec 26, 2017
>> Home » Unikanie podwójnego opodatkowania » Umowa między Polską Rzecząpospolitą Ludową a Japonią

UMOWY PODATKOWE
Spis treściInformacje o akcie prawnym
Rozwiń spis treści
...
Umowa między Polską Rzecząpospolitą Ludową a Japonią o unikaniu podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu
Dz.U.: 1983 nr 12, poz. 60
Aktualność zweryfikowano: 10 października 2014 r.

Umowa między Polską Rzecząpospolitą Ludową a Japonią 

UMOWA
między Polską Rzecząpospolitą Ludową a Japonią o unikaniu podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu,
podpisana w Tokio dnia 20 lutego 1980 r.
(Dz. U. z dnia 4 marca 1983 r.)

W imieniu Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej
RADA PAŃSTWA
POLSKIEJ RZECZYPOSPOLITEJ LUDOWEJ
podaje do powszechnej wiadomości:

W dniu 20 lutego 1980 r. została podpisana w Tokio Umowa między Polską Rzecząpospolitą Ludową a Japonią o unikaniu podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu w następującym brzmieniu:

UMOWA
między Polską Rzecząpospolitą Ludową a Japonią o unikaniu podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu.

Rząd Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej
i
Rząd Japonii,
powodowane chęcią dalszego rozwijania i ułatwiania ekonomicznych stosunków między obu krajami, postanowiły zawrzeć Umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i uzgodniły, co następuje:

Artykuł 1

Umowa niniejsza dotyczy osób, które mają miejsce zamieszkania lub siedzibę w jednym lub w obu Umawiających się Państwach.

Artykuł 2 

1. Do podatków, które stanowią przedmiot niniejszej umowy, zalicza się:

a) w Polsce:

i) podatek dochodowy,

ii) podatek od wynagrodzeń oraz

iii) podatek wyrównawczy od podatku dochodowego albo podatku od wynagrodzeń

(zwane dalej „podatkami polskimi”)

b) w Japonii:

i) podatek dochodowy,

ii) podatek od spółek oraz

iii) terenowe podatki meldunkowe

(zwane dalej „podatkami japońskimi”).

2. Umowa niniejsza będzie miała także zastosowanie do wszystkich podatków tego samego lub podobnego rodzaju, ogólnokrajowych lub lokalnych, które po podpisaniu niniejszej umowy będą pobierane obok istniejących podatków lub zamiast nich. Właściwe władze Umawiających się Państw będą informowały się wzajemnie o wszystkich zasadniczych zmianach, jakie zaszły w ich ustawodawstwach podatkowych, po upływie odpowiedniego okresu po dokonaniu takiej zmiany.

Artykuł 3

1. W rozumieniu niniejszej umowy, jeżeli z jej treści wynika inaczej:

a) określenie „Polska” oznacza Polską Rzeczpospolitą Ludową, a użyte w znaczeniu geograficznym oznacza całe terytorium, na którym obowiązuje polskie prawo podatkowe,

b) określenie „Japonia”, użyte w znaczeniu geograficznym, oznacza całe terytorium, na którym obowiązuje japońskie prawo podatkowe,

c) określenie „Umawiające się Państwo” i „drugie Umawiające się Państwo” oznacza odpowiednio Polskę lub Japonię,

d) określenie „podatek” oznacza podatek polski lub podatek japoński, jak wynika z treści,

e) określenie „osoba” obejmuje osobę fizyczną, spółkę oraz każde inne zrzeszenie osób,

f) określenie „spółka” oznacza osobę prawną lub jednostkę prawną, którą w celach opodatkowania traktuje się jako osobę prawną,

g) określenie „przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa” i „przedsiębiorstwo drugiego Umawiającego się Państwa” oznaczają odpowiednio przedsiębiorstwo prowadzone przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w jednym Umawiającym się Państwie albo przedsiębiorstwo prowadzone przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie,

h) określenie „obywatele” oznacza wszystkie osoby fizyczne, posiadające obywatelstwo jednego Umawiającego się Państwa, oraz wszystkie osoby prawne, utworzone lub zorganizowane na podstawie prawa tego Umawiającego się Państwa, oraz wszystkie organizacje nie posiadające osobowości prawnej, traktowane dla potrzeb podatkowych tego Umawiającego się Państwa jako osoby prawne, utworzone lub zorganizowane na podstawie prawa tego Umawiającego się Państwa,

i) określenie „właściwa władza” w odniesieniu do Umawiającego się Państwa oznacza Ministra Finansów tego Umawiającego się Państwa lub jego upoważnionego przedstawiciela,

j) określenie „komunikacja międzynarodowa” oznacza wszelki przewóz statkiem lub samolotem, prowadzony przez przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa, z wyjątkiem wypadków, gdy statek lub samolot jest wykorzystywany wyłącznie między miejscami położonymi w drugim Umawiającym się Państwie.

2. Przy stosowaniu postanowień niniejszej umowy przez Umawiające się Państwo, jeżeli z treści przepisu nie wynika inaczej, każde określenie nie zdefiniowane odmiennie będzie miało takie znaczenie, jakie przyjmuje się według prawa danego Umawiającego się Państwa w zakresie podatków, do których stosuje się niniejszą Umowę.

Artykuł 4

1. W rozumieniu niniejszej umowy określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza osobę, która według prawa tego państwa podlega opodatkowaniu z uwagi na jej miejsce zamieszkania, jej miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne kryteria o podobnym charakterze. Jednakże określenie to nie obejmuje osoby, która podlega opodatkowaniu w tym Umawiającym się Państwie tylko w zakresie dochodu ze źródeł w nim położonych.

2. Jeżeli stosownie do postanowień ust. 1 osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to właściwe władze określą w drodze wzajemnego porozumienia to Umawiające się Państwo, w którym osobę tę będzie się uważać za mającą miejsce zamieszkania w rozumieniu niniejszej umowy.

3. Jeżeli stosownie do postanowień ustępu 1 osoba nie będąca osobą fizyczną ma siedzibę w obu Umawiających się Państwach, uważa się ją za mającą siedzibę w tym Umawiającym się Państwie, w którym znajduje się jej zarząd lub główne biuro.

Artykuł 5

1. W rozumieniu niniejszej umowy określenie „zakład” oznacza stałą placówkę, poprzez którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność przedsiębiorstwa.

2. Określenie „zakład” obejmuje w szczególności:

a) miejsce zarządzania,

b) filię,

c) biuro,

d) zakład fabryczny,

e) warsztat,

f) kopalnię, szyb naftowy lub gazowy, kamieniołom albo inne miejsce wydobywania bogactw naturalnych.

3. Budowa lub montaż stanowi zakład wtedy, gdy trwa dłużej niż 12 miesięcy.

4. Bez względu na poprzednie postanowienia tego artykułu uważa się, że określenie „zakład” nie będzie obejmowało:

a) placówek, które służą wyłącznie do składowania, wystawiania lub wydawania dóbr albo towarów przedsiębiorstwa,

b) zapasów dóbr albo towarów przedsiębiorstwa, utrzymywanych wyłącznie w celu składowania, wystawiania lub wydawania,

c) zapasów dóbr albo towarów przedsiębiorstwa, utrzymywanych wyłącznie w celu obróbki lub przerobu przez inne przedsiębiorstwo,

d) stałych placówek utrzymywanych wyłącznie w celu zakupu dóbr lub towarów albo w celu uzyskiwania informacji dla przedsiębiorstwa,

e) stałych placówek utrzymywanych wyłącznie dla przechowania oraz innej działalności o charakterze przygotowawczym lub pomocniczym dla przedsiębiorstwa,

f) stałych placówek, utrzymywanych wyłącznie dla połączenia działalności wymienionej w lit. a) do e), pod warunkiem że całkowita działalność placówki wynikająca z tego połączenia ma przygotowawczy lub pomocniczy charakter.

5. Bez względu na postanowienia ustępów 1 i 2, jeżeli osoba – z wyjątkiem niezależnego przedstawiciela w rozumieniu ustępu 6 – działająca na rzecz przedsiębiorstwa ma pełnomocnictwo do zawierania w Umawiającym się Państwie umów w imieniu przedsiębiorstwa i pełnomocnictwo to zwykle wykonuje, to uważa się, iż przedsiębiorstwo to posiada zakład w tym Umawiającym się Państwie w zakresie wszelkich czynności, które osoba ta przedsiębierze na rzecz przedsiębiorstwa, chyba że działalność tej osoby jest ograniczona do wymienionej w ustępie 4, która – jeśli jest wykonywana przez stałą placówkę – nie przekształca stałej placówki w zakład w rozumieniu postanowień niniejszego ustępu.

6. Nie będzie się uważać przedsiębiorstwa za posiadające zakład w Umawiającym się Państwie tylko z tego powodu, że wykonuje tam czynności przez maklera, komisanta albo jakiegokolwiek innego niezależnego przedstawiciela, jeżeli te osoby działają w ramach swojej zwykłej działalności.

7. Sam fakt, że spółka mająca siedzibę w Umawiającym się Państwie kontroluje lub jest kontrolowana przez spółkę mającą siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie albo która prowadzi swoją działalność w tym drugim Umawiającym się Państwie przez posiadany tam zakład lub w inny sposób, nie wystarcza, aby którąkolwiek z tych spółek uważać za zakład drugiej spółki.

Artykuł 6 

1. Dochód uzyskiwany przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie z majątku nieruchomego położonego w drugim Umawiającym się Państwie może być opodatkowany w tym drugim Umawiającym się Państwie.

2. Określenie „majątek nieruchomy” będzie miało znaczenie zgodne z prawem Umawiającego się Państwa, w którym majątek ten jest położony. Określenie to obejmuje w każdym wypadku przynależność do majątku nieruchomego, żywy i martwy inwentarz gospodarstw rolnych i leśnych, prawa, do których mają zastosowanie przepisy dotyczące majątku nieruchomego, użytkowanie nieruchomości oraz prawa do zmiennych lub stałych świadczeń z tytułu eksploatacji albo prawa do eksploatacji zasobów mineralnych, źródeł i innych bogactw mineralnych; statki oraz samoloty nie stanowią majątku nieruchomego.

3. Postanowienia ustępu 1 stosuje się do dochodów uzyskiwanych z bezpośredniego użytkowania, najmu, jak również każdego innego rodzaju użytkowania majątku nieruchomego.

4. Postanowienia ustępów 1 i 3 stosuje się również do dochodu z majątku nieruchomego przedsiębiorstwa oraz do dochodu z majątku nieruchomego, który służy do wykonywania wolnego zawodu.

Artykuł 7 

1. Zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność w drugim Umawiającym się Państwie przez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo wykonuje działalność w ten sposób, zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane w drugim Umawiającym się Państwie, jednak tylko w takiej wysokości, w jakiej mogą być przypisane temu zakładowi.

2. Z zastrzeżeniem postanowień ustępu 3, jeżeli przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa wykonuje działalność w drugim Umawiającym się Państwie przez położony tam zakład to w każdym Umawiającym się Państwie należy przypisać temu zakładowi takie zyski, które mógłby on osiągnąć, gdyby wykonywał taką samą lub podobną działalność w takich samych lub podobnych warunkach jako samodzielne przedsiębiorstwo i był całkowicie niezależny w stosunkach z przedsiębiorstwem, którego jest zakładem.

3. Przy ustalaniu zysków zakładu dopuszcza się odliczenie nakładów ponoszonych dla tego zakładu przez przedsiębiorstwo, włącznie z kosztami zarządzania i ogólnymi kosztami administracyjnymi, niezależnie od tego czy powstały w tym Państwie, w którym zakład jest położony, czy gdzie indziej.

4. Jeżeli w Umawiającym się Państwie istnieje zwyczaj ustalania zysków zakładu przez podział całkowitych zysków przedsiębiorstwa na jego poszczególne części, żadne postanowienie ustępu 2 nie wyklucza ustalenia przez to Umawiające się Państwo zysku podlegającego opodatkowaniu według zwykle stosowanego podziału; sposób zastosowanego podziału zysku musi jednak być taki, żeby wynik był zgodny z zasadami zawartymi w niniejszym artykule.

5. Nie można przypisać zakładowi zysku tylko z tytułu samego zakupu dóbr lub towarów przez ten zakład dla przedsiębiorstwa.

6. Przy stosowaniu postanowień poprzednich ustępów ustalanie zysków zakładu będzie dokonywane każdego roku w ten sam sposób, chyba że istnieją uzasadnione powody, aby postąpić inaczej.

7. Jeżeli w zyskach mieszczą się dochody, które zostały odrębnie uregulowane w innych artykułach niniejszej umowy, postanowienia tych innych artykułów nie zostają naruszone przez postanowienia niniejszego artykułu.

Artykuł 8 

1. Zyski pochodzące z eksploatacji statków lub samolotów w komunikacji międzynarodowej, wykonywanej przez przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Umawiającym się Państwie.

2. W związku z działalnością statków lub samolotów w komunikacji międzynarodowej, prowadzoną przez przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa, przedsiębiorstwo to, jeśli jest przedsiębiorstwem Polski, będzie zwolnione od podatku od przedsiębiorstw w Japonii, a jeśli jest przedsiębiorstwem Japonii, będzie zwolnione od każdego podatku podobnego do japońskiego podatku od przedsiębiorstw, który może zostać nałożony w przyszłości w Polsce.

3. Postanowienia ustępów 1 i 2 będą miały również zastosowanie do zysków, pochodzących z uczestnictwa w umowie poolowej, we wspólnym przedsiębiorstwie lub w międzynarodowym związku eksploatacyjnym.

Artykuł 9 

Jeżeli:

a) przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa bierze udział bezpośrednio lub pośrednio w zarządzaniu, kontroli lub w kapitale przedsiębiorstwa drugiego Umawiającego się Państwa albo

b) te same osoby bezpośrednio lub pośrednio biorą udział w zarządzaniu, kontroli lub kapitale przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa i przedsiębiorstwa drugiego Umawiającego się Państwa

i w jednym i drugim wypadku między dwoma przedsiębiorstwami w zakresie ich stosunków handlowych lub finansowych zostaną umówione lub narzucone warunki różniące się od warunków, które by ustaliły między sobą niezależne przedsiębiorstwa, to zyski, które osiągałoby jedno z przedsiębiorstw bez tych warunków, ale których z powodu tych warunków nie osiągnęło, mogą być uznane za zyski tego przedsiębiorstwa i odpowiednio opodatkowane.

Artykuł 10 

1. Dywidendy, wypłacane przez spółkę mającą siedzibę w Umawiającym się Państwie osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.

2. Jednakże dywidendy te mogą być również opodatkowane w tym Umawiającym się Państwie, w którym spółka wypłacająca dywidendy ma swoją siedzibę i zgodnie z prawem tego Umawiającego Państwa, a jeżeli odbiorcą dywidend jest uprawniony właściciel, to wymieniony podatek nie może przekroczyć 10% kwoty dywidend brutto.

3. Określenie „dywidendy” użyte w niniejszym artykule oznacza wpływy z akcji lub innych praw związanych z udziałem w zyskach, z wyjątkiem wierzytelności, jak również wpływy pochodzące z innych udziałów w spółce, które są traktowane w ten sam sposób, jak wpływy z akcji, zgodnie z prawem podatkowym Państwa, w którym spółka wypłacająca dywidendy ma siedzibę.

4. Postanowień ustępów 1 i 2 nie stosuje się, jeżeli uprawniony właściciel dywidend, mający miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, wykonuje działalność zarobkową w drugim Umawiającym się Państwie, w którym znajduje się siedziba spółki wypłacającej dywidendy, przez zakład położony w tym państwie, bądź wykonuje w tym drugim Państwie wolny zawód, za pomocą tam położonej stałej placówki, i gdy udział, z którego tytułu wypłaca się dywidendy, jest rzeczywiście związany z działalnością takiego zakładu lub stałej placówki. W takim wypadku stosuje się odpowiednio postanowienia artykułu 7 lub artykułu 14.

5. Jeżeli spółka, której siedziba znajduje się w Umawiającym się Państwie, osiąga zyski lub dochody z drugiego Umawiającego się Państwa, to drugie Umawiające się Państwo nie może ani obciążać podatkiem dywidend, wypłacanych przez tę spółkę, z wyjątkiem wypadku, gdy takie dywidendy są wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w tym drugim Umawiającym się Państwie, lub wypadku, gdy udział, z którego tytułu dywidendy są wypłacane, rzeczywiście wiąże się z działalnością zakładu lub stałej placówki położonej w tym drugim Państwie, ani też obciążać zysku spółki podatkiem od nie wydzielonego zysku, nawet gdy wypłacone dywidendy lub nie wydzielone zyski całkowicie lub częściowo pochodzą z zysków albo dochodów osiągniętych w tym drugim Umawiającym się Państwie.

Dodaj komentarz

Musisz się zalogować aby dodać komentarz