|sobota, Lipiec 22, 2017
>> Home » Rozporządzenia » Rozporządzenie w sprawie trybu postępowania przy sprzedaży zajętych ruchomości ulegających szybkiemu zepsuciu oraz przechowywaniu i sprzedaży niektórych ruchomości

Rozporządzenie
Rozporządzenie w sprawie trybu postępowania przy sprzedaży zajętych ruchomości
ulegających szybkiemu zepsuciu oraz przechowywaniu i sprzedaży niektórych ruchomości

(Dz.U 2014 poz. 653)
Stan prawny obowiązujący od: 30 czerwca 2015 r. (wersja ujednolicona)
 Aktualność zweryfikowano 16 marca 2016 r. 

Rozporządzenie w sprawie trybu postępowania przy sprzedaży zajętych ruchomości ulegających szybkiemu zepsuciu oraz przechowywaniu i sprzedaży niektórych ruchomości 

ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA FINANSÓW
z dnia 20 maja 2014 r.
w sprawie trybu postępowania przy sprzedaży zajętych ruchomości ulegających szybkiemu zepsuciu oraz przechowywaniu i sprzedaży niektórych ruchomości

Na podstawie art. 109 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2012 r. poz. 1015, z późn. zm.) zarządza się, co następuje:

Rozdział 1
Przepisy ogólne

§ 1.
Rozporządzenie określa szczególny tryb postępowania przy:
1) sprzedaży zajętych ruchomości ulegających szybkiemu zepsuciu;
2) przechowywaniu i sprzedaży zajętych ruchomości ze szlachetnych metali, kamieni szlachetnych i półszlachetnych, pereł naturalnych i hodowlanych oraz korali i bursztynów.

§ 2.
Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:
1) kosztownościach – rozumie się przez to ruchomości wykonane ze szlachetnych metali, kamieni szlachetnych lub półszlachetnych, pereł naturalnych lub hodowlanych, korali lub bursztynów, niestanowiące dóbr kultury w rozumieniu przepisów o ochronie zabytków;
2) ustawie – rozumie się przez to
ustawę z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Rozdział 2
Szczególny tryb postępowania przy sprzedaży ruchomości łatwo psujących się

§ 3.
1. Ruchomości łatwo psujące się, w szczególności nabiał, owoce i warzywa, bezpośrednio po zajęciu, sprzedaje się podmiotom prowadzącym działalność handlową po cenach rynkowych pomniejszonych o zwyczajową marżę handlową.

2. Ruchomości, o których mowa w ust. 1, sprzedaje się w drodze licytacji publicznej albo przetargu ofert, jeżeli:
1) zachodzi przypuszczenie, że w wyniku sprzedaży zajętych ruchomości w drodze licytacji publicznej albo przetargu ofert uzyska się korzystniejszą cenę;
2) sprzedaż podmiotom prowadzącym działalność handlową nie dojdzie do skutku.

3. W przypadku ruchomości, które nie mogą być dopuszczone do użytku lub spożycia na podstawie odrębnych przepisów, odstępuje się od ich sprzedaży i zwraca zobowiązanemu.

Rozdział 3
Szczególny tryb postępowania przy przechowywaniu i sprzedaży zajętych kosztowności

§ 4.
1. Po ujawnieniu u zobowiązanego kosztowności egzekutor lub poborca skarbowy dokonuje ich zajęcia i opisu, wyszczególniając w protokole zajęcia rodzaj, jakość, cechy szczególne, w tym numery, cechy probiercze i znaki, a także cechy zewnętrzne każdej zajętej kosztowności. Jeżeli zobowiązany posiada rachunki na zajęte kosztowności lub atesty urzędu probierczego, egzekutor lub poborca skarbowy dokonuje opisu na ich podstawie i czyni o tym wzmiankę w protokole zajęcia.

2. Egzekutor lub poborca skarbowy zaznacza w protokole zajęcia, że oszacowanie kosztowności nastąpi przy udziale biegłego skarbowego.

3. Protokół, o którym mowa w ust. 1, spisuje się w trzech egzemplarzach, z których jeden otrzymuje zobowiązany, jeden pozostaje przy kosztownościach, a jeden – w aktach egzekucyjnych.

4. Po dokonaniu opisu zajętych kosztowności egzekutor lub poborca skarbowy wkłada je w obecności zobowiązanego lub dwóch świadków do koperty wraz z jednym egzemplarzem protokołu zajęcia i umieszcza na sklejeniach koperty podpis i odcisk imiennej pieczęci. Zobowiązany lub świadkowie umieszczają na sklejeniach koperty podpis.

5. Po dokonaniu czynności określonych w ust. 1-4 egzekutor lub poborca skarbowy niezwłocznie przekazuje organowi egzekucyjnemu zapieczętowaną kopertę zawierającą kosztowności, którą składa się do kasy pancernej lub skrytki bankowej będącej w wyłącznej dyspozycji organu egzekucyjnego. Na egzemplarzu protokołu zajęcia przechowywanego w aktach egzekucyjnych, egzekutor lub poborca skarbowy zamieszcza adnotację o złożeniu koperty w kasie pancernej lub skrytce bankowej.

§ 5.
1. Każdorazowe otwarcie koperty zawierającej kosztowności następuje w obecności kierownika komórki organizacyjnej prowadzącej egzekucję administracyjną lub osoby zastępującej oraz dwóch pracowników obsługujących organ egzekucyjny.

2. Organ egzekucyjny zawiadamia zobowiązanego o wyznaczonym terminie otwarcia koperty oraz możliwości jego obecności przy tej czynności.

3. Po otwarciu koperty zawierającej kosztowności spisuje się protokół dotyczący nienaruszenia pieczęci i zgodności znajdujących się w niej kosztowności, z których jeden otrzymuje zobowiązany, jeden pozostaje przy kosztownościach, a jeden – w aktach egzekucyjnych.

§ 6.
Biegły skarbowy sporządza protokół oszacowania kosztowności, w którym wymienia odrębnie każdą kosztowność, podając jej cechy zewnętrzne, materiał, z którego została wytworzona, oraz oszacowaną jej wartość. W protokole oszacowania podaje się również wartość materiału, z którego kosztowności te zostały wytworzone. Przepis § 4 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

§ 7.
Kosztowności sprzedaje się po cenie oszacowania ich wartości podmiotowi prowadzącemu działalność handlową w zakresie tego rodzaju kosztowności albo przekazuje się podmiotowi prowadzącemu sprzedaż komisową tego rodzaju kosztowności. Cena sprzedaży nie może być niższa od ceny oszacowania wartości kosztowności. Z uzyskanej ceny sprzedaży potrąca się prowizję komisową.

§ 8.
W przypadku gdy sprzedaż nie dojdzie do skutku w sposób określony w § 7, kosztowności sprzedaje się w drodze licytacji publicznej lub przetargu ofert. Cena wywołania kosztowności nie może być niższa niż wartość materiału, z którego kosztowność została wytworzona.

§ 9.
W przypadku niesprzedania kosztowności w drodze licytacji publicznej albo w drodze przetargu ofert, sprzedaje się je na złom jednostkom prowadzącym skup przedmiotów używanych lub surowców wtórnych.

Rozdział 4
Przepisy przejściowe i końcowe

§ 10.
1. Do ruchomości zajętych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia mają zastosowanie przepisy dotychczasowe, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

2. Do ruchomości łatwo psujących się, które na podstawie odrębnych przepisów nie zostały dopuszczone do użytku lub spożycia przed dniem wejścia w życie rozporządzenia, stosuje się § 3 ust. 3.

3. Do kosztowności zajętych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się § 5.

§ 11.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.